Rond de jaren 50 werd er gedacht vanuit het behaviorisme. Als je kijkt naar belonen en straffen, lijkt het me geen rare gedachte dat het continu straffen van een persoon heeft geleid tot mooie prestaties. Wie zal zich ooit zover laten gaan dat hij een boek schrijft, in theater staat en comedian is. Daar moet wel een flinke motor achter zitten. Ik vind het moeilijk om te geloven dat een depressie daar helemaal geen onderdeel van is, zelfs niet op een indirecte manier.
Пікірлер: 1