ای جماعت چه طوره حالاتتون
قربون اون فهم و کمالاتتون
گردنتون پیش کسی خم نشه
از سر بنده سایهتون کم نشه
راز و نیاز و بندگیتون درست
حساب کتاب زندگیتون درست
باز یه هوا دلم گرفته امروز
جون شما دلم گرفته امروز
راست و حسینیش نمیدونم چرا
بینی و بینیش نمیدونم چرا
فرقی نداره دیگه شهر و روستا
حال نمیدن مثل قدیما دوستا
شاپرکا به نیش مجهز شدن
غریبگزها هم آشناگز شدن
لیلی و گرگم به هوا دریغا
قایم باشک تو کوچهها دریغا
رمق نمونده تا بریم صبح زود
پیاده تا امامزاده داود
بیحرمتی با معرفت درافتاد
یه باره نسل لوطیها ورافتاد
توی تنور خونهها کلوچه
بوی پیاز داغ تو کوچه
چه طور شد تموم شد کجا رفت
مثل پرنده پر زد و هوا رفت
بازم همون دورهٔ بیسواتی
قربون اون حرفای عشق لاتی
قربون اون مخلصم و فداتم
قربون اون من خاک زیر پاتم
قربون اون حافظ روی طاقچه
قربون حسنیوسف تو باغچه
قربون مردمی که مردم بودن
اهل صفا اهل تبسم بودن
قربون دورهای که خوشبینی بود
تار سبیلها چک تضمینی بود
مردای ناب و اهل دل نداره
شهری که بوی کاهگل نداره
بوی خوش کباب و نون سنگک
عطر اقاقیا و یاس و پیچک
بوی گلاب و بوی دود اسفند
جمع قشنگ اشک شوق و لبخند
بوی خیار تازه توب ایوون
توی سفرهای پر پنیر و ریحون
بوی سلام گرم مرد خونه
تو حوض خونه رقص هندوونه
قدم زدن تو مرز خواب و رؤیا
خدا خدا خدا خدا خدایا
ای جماعت چه طوره احوالتون
چی مونده از صفای پارسالتون
چونههاتون چرا خوش آب و رنگ نیست
چی شده خندهتون چرا قشنگ نیست
حرفای گریهدار نمیپسندین
میخواین یه جوک بگم کمی بخندین
گذشت دورهای که ما یکی بود
خدا و عشق آدما یکی بود
نامهٔ مجنون به حضور لیلی
میرسه اینترنتی و ایمیلی
شیرین میره میشینه پیش فرهاد
روی چمن تو پارک بهجتآباد
تو کوچه غوغا میکنند و دعوا
چهار تا یوسف سر یک زلیخا
نگاه عاشقانه بیفروغه
اگر میگن عاشقتم دروغه
تو کوچههای غربی صناعت
عشقو گرفتن از شما جماعت
تو قلب هیشکی عشق بیریا نیست
حجب و حیا تو چشم آدما نیست
کشتهٔ دلبرند و ارتباطش
فقط برای برخی از نکاتش
پرنده پر کلاغه پر صفا پر
صداقت از وجود آدما پر
زدم تو خالتون دوباره آخ جان
حسابی حالتون گرفته شد هان
شهر بدون مرد شهر درده
قربون شکل ماهه هرچی مرده
قربون اون مردای دلشکسته
قربون اون دستای پینهبسته
مردای ده مردای کاه و گندم
مردای ده مردای خوان هشتم
مردای پشت کوه مثل خورشید
تو دلشون هزار تا جام جمشید
مردای سوخته زیر هرم آفتاب
مردای ناب و کمنظیر و کمیاب
کیسه چپقها به پر شالشون
لشکر بچهها به دنبالشون
بیل وکلنگشون همیشه براق
قلیونشون به راه دماغشون چاغ
صبح سحر پا میشن از رختخواب
یکسره رو پان تا غروب آفتاب
چار تای رستمن به قد و قامت
هیکلشون توپ تنشون سلامت
کلامشون دعا دعاشون روا
سلام و نون و عشقشون بیریا
مردای نازدار مرد شهرن
با خودشون هم این قبیله قهرن
مردای اخم و طعنهٔ بیدلیل
مردای سرشکستهٔ زن ذلیل
مردای دکترای حل جدول
مردای نق نقوی لوس تنبل
لعنت و نفرین میکنن به جاده
اگر برن چار تا قدم پیاده
مردای خواب تو ساعت اداری
تازه دو ساعتم اضافهکاری
توی رگاشون میکشه تنوره
تری گلیسیرید و قند و اوره
انگار آتیش گرفته ترمههاشون
همیشه تو همه سگرمههاشون
به زیردست ترشی و عبوسی
به منشی اداره چاپلوسی
برای جستن از مظان شکها
دایرةالمعارف کلکها
بچه به دنیا میارن با نذور
اغلبشون یه دونه اونم به زور
مشتی حسن حال شما چه طوره
حالت امسال شما چه طوره
مشتی حسن کافر و دهری شدی
اومدی از دهات و شهری شدی
این چیه پاته آخه گیوههات کوش
کی گفته دمپایی صندل بپوش
ای شده از قاطر خود منصرف
نمرهٔ پیکان تو تهران الف
شد بدل از باغ و زمین سرکشی
شغل شریفت به مسافرکشی
گله رو که هی میزدی یادته
کوه و کمر نی میزدی یادته
یادته که اون سال با مشتی شعبون
ماه صفر راهی شدین خراسون
یادته دستاتو حنا میذاشتی
شب که میشد درها رو وا میذاشتی
تو دهتون سرقت و دزدی نبود
کار واسه همسایهها مزدی نبود
مشدی حسن چای و سماورت کو
سینی باقالی و گلپرت کو
ای به فدای ریخت و شکل و تیپت
بوی چپق نمیده عطر پیپت
مشدی حسن قربون میز و فایلت
قربون زنگ گوشی موبایلت
اون که دهاتی و نجیبه مشدی
میون شهریا غریبه مشدی
چهقدر خوبه تو چلهٔ زمستون
سنبلالطیب و کاسنی و سهپستون
کنج اتاق یه جای خلوت و دنج
شربت نعنا و بهار نارنج
معنی نداره توی عصر سیدی
بزرگی و کوچیکی ریشسفیدی
فتنه و دعوا سر نونه مشدی
دورهٔ آخرالزمونه مشدی
نوکر مشتیهای لوطیصفت
مخلص آدمهای بامعرفت
جون به فدای مردم صمیمی
معرفت عتیقه و قدیمی
قدیمترها قاتله هم صفت داشت
دزد سر گردنه معرفت داشت
دزده زنها رو وارسی نمیکرد
نگاه به ناموس کسی نمیکرد
راحتی مردم اهمیت داشت
آدم تو شهر و کوچه امنیت داشت
نبود واسه نیل به این مقاصد
ادارهٔ اماکن و مفاسد
نه عامل تجاوز و مباشر
نه بوق بوق و چشمک و فلاشر
نه پارتی نه دختر فراری
نه دادگاه و عقد اضطراری
تو شهری که خلاف شصت فرمه
قدم زدن خودش یه جور جرمه
خلاصه قصه اون قدر درامه
که ایدز پیش دردمون زکامه
قربون گرمابه و عشق و حالش
قربون دلاکه و مشت و مالش
اوستا بیا اخم و ادات رو عشقه
کیسه و لیف و سنگ پات رو عشقه
اوستای دلاکی و مرد کاری
یه چیز میگم میخوام که نه نیاری
کیسه به دست و پای عالم بکش
یه ریزه سفت و سخت و محکم بکش
کیسه بکش تموم سینهها رو
ببر با کیسه بغض و کینهها رو
عالم رو از تلخی دردا بشور
غصه رو ازچهرهٔ مردا بشور
دنیا عجیب و بیدر و پیکره
بپا که شصت پات تو چشمت نره
عروسکا عاشق پولت میشن
دولا بشی سوار کولت میشن
طالب عشق موندگاری عزیز
یه عمره بیخود سر کاری عزیز
دوباره کار طنزم به غم خورد
یه دفعه حالم از خودم به هم خورد
جسارتاً شعرم اگه غمگین بود
به قول خواجه خاطرم حزین بود
دعا کنین که حالمون خوب بشه
تا شعرمون یه ریزه مرغوب بشه
#ابوالفضل_زرویی_نصرآباد #زرویی_نصرآباد #خامنه_ای #آیت_الله_خامنه_ای #سید_علی_خامنه_ای #سیدعلی #سیدعلی_خامنه_ای #مشاعره #طنز #khamenei #iran
Негізгі бет فتنه و دعوا سر نونه مشتی! دورهٔ آخرالزمونه مشتی! شعرخوانی ابوالفضل زرویی نصرآباد در برابر رهبر
No video
Пікірлер: 6