The mountain is calling...
In the first wave of the corona, the parents suddenly disappeared. The corona caused a break in their Alandi-Pandhari Wari. They left with grief.
Fish chicks do not have to be taught to swim in water. Just as naturally, devotion to Vitthal comes to children from parents.
My father never told us to do Alandi-Pandhari wari. Mother however used to say in recent times, 'Go to Bhamchandra ...'
Bhamchandra mountain is the place near Pune where Saint Tukaram Maharaj attained enlightenment.
At the foot of this mountain is my grandfather's village. My father used to keep cattle here as a child. Once a man carrying a box of books on his head stopped near this cowherd boy.
He showed him the books in the box and asked him to go to the hill and read the character of Tukaram Maharaj. It was the beginning of his father's life and transcendental journey. He kept going to Bhamchandra till the end...
Bhamchandra's first visit came after they both left. 'Go to Bhamchandra ..' Mother's words started ringing in my ears and I decided, we want to go ..!
Wari is not to be done alone, it is to be done by a group. So I called my friends to go to Bhamchandra in the morning and they also gathered in large numbers.
On January 1st 2021, we spent the first day of the year in the company of Tukobarai and in the memory of my parents.
At the same time, we decided to start the new year from here every year. This short video of that initiative...
- Dr. Shrirang Subhadra Nivrutti.
डोंगर बोलावतो आहे...
कोरोनाच्या पहिल्या लाटेत आई-नाना अचानक गायब झाले. कोरोनामुळं आयुष्यभराच्या वारीत खंड पडल्याचं दुःख सोबत घेऊन गेले.
माशाच्या पिलांना पोहायला शिकवावं लागत नाही, तेवढ्याच नैसर्गिकपणे आई-वडिलांकडून मुलांकडे विठ्ठलभक्ती येते.
आळंदी-पंढरी करायला वडिलांनी आम्हा मुलांना कधीही सांगितलं नाही. आई मात्र अलिकडच्या काळात म्हणायची, 'भामचंद्राला जात जा...'
जिथं संत तुकाराम महाराजांना आत्मज्ञान प्राप्त झालं, तोच हा भामचंद्र डोंगर. या डोंगराच्या पायथ्याशीच माझं आजोळ आहे. वडील इथं लहानपणी गुरं राखत.
एकदा डोक्यावरून पुस्तकाचा पेटारा घेऊन जाणारा माणूस या गुराखी पोराजवळ थांबला. त्याला पेटाऱ्यातले ग्रंथ दाखवले आणि डोंगरावर जाऊन नेमानं तुकाराम महाराजांचं चरित्र वाचायला सांगितलं.
वडिलांच्या जीवनाच्या आणि पारमार्थिक वाटचालीची ती सुरुवात होती.
शेवटपर्यंत ते भामचंद्रावर जात राहिले...
ते दोघेही गेल्यानंतर पहिलीच वारी आली ती भामचंद्राची. 'भामचंद्राला जा..' आईचे शब्द कानात घुमू लागले आणि मी ठरवलं, आपण जायचं..!
वारी हा एकट्याने करायची नसते, तर ती समूहाने करण्याची ज्ञानभक्ती आहे. म्हणून भल्या सकाळी भामचंद्रावर जाण्यासाठी मित्रांना साद दिली आणि तेही मोठ्या संख्येनं जमले.
१ जानेवारी २०२१ रोजी वर्षाचा पहिला दिवस आम्ही तुकोबारायांच्या सहवासात आणि आई-वडिलांच्या आठवणीत व्यतीत केला. त्याचबरोबर दर वर्षी नव्या वर्षाची सुरुवात इथूनच करायची, असा संकल्प सोडला.
त्या उपक्रमाचा हा छोटा व्हिडिओ...
- डॉ. श्रीरंग सुभद्रा निवृत्ती
Негізгі бет डोंगर बोलावतो आहे...
Пікірлер: 1