Կան գրողներ, մտավորականներ, որոնք պարտադիր չէ ունենան հատորներ: Բավական է լոկ մեկ ստեղծագործություն' նրանց անունը պատմության մեջ ամրագրելու համար: Գևորգ Էմինի պարագաին ինձ համար դա երկար ժամանակ "Սասունցիների Պարն" էր (որն, իրավ, այդպիսի գործ է): Հետո բայց բացահայտեցի "Զգույշ Խոսիր Հայաստանում"ը, իսկ հիմա էլ սա: Թող սրբապղծություն չթվա ասածս, բայց կարծում եմ այս գործը Սևակի "Քիչ ենք, բայց Հայ ենք"ից ավելի ամբողջական ու բնութագրիչ է:
@user-ym2ed5rj9x
4 жыл бұрын
9
@Ka-bd3rf
3 жыл бұрын
Դժվար է լինել հայ շատ դժվար լինել զտարյուն հայ ել ավելին
@ingahakob.8906
11 жыл бұрын
Հրաշալի է, շնորհակալություն
@rosagarabet3672
5 жыл бұрын
🇦🇲🇦🇲🇦🇲🇦🇲☝️🙏🙏Atvac pahi mer ergire mer Hayastan erkire u zinvornere mayrerin hayrerin papiknerin tatiknerin kuyrerin exbaynerin ter Hisus pahi
@Nenchik1
10 жыл бұрын
Ամենասիրելի գրողի ամենասիրելի բանաստեղծությունը (y) Հրաշալի էր: Շնորհակալ եմ
@Dobri43
10 жыл бұрын
Շնորհակալություն Ձեզ ևս.....
@nunenune3526
3 жыл бұрын
Այս օրերի համար է կարծես...
@Dobri43
11 жыл бұрын
Շնորհակալություն Ձեզ ևս.....
@sg-er4th
11 ай бұрын
Բրավո
@antaramsardaryan5978
11 жыл бұрын
Great voice, great Armenian poem - բանաստեղծություն
@windowPIRATE
10 жыл бұрын
Գևորգ Էմին ՄԵՆՔ Եւ ի՞նչ էինք մենք Ու երկիրը մեր, Եթե ծուռ նստենք, բայց խոսենք շիտակ. Եթե նավ՝ ապա չոր ժայռի վրա, Եթե գավ՝ ապա արցունքով լեցուն, Եթե հող՝ապա քարացած ահից, Եթե քար՝ապա ճչացող ցավից, Հզոր մի ոգի, որ չունե՜ր մարմին, Եզակի որակ՝առանց քանակի, Քաջարի սպա՝ առանց բանակի, Պաշտամունք՝հնի ու ավերակի... Եւ ի՞նչ էինք մենք Ու երկիրը մեր, Թե շիտակ նստած՝ծու՜ւռ խոսենք անգամ,--- Զբոսաշրջի՜կ իր հայրենիքում, Հյուր՝իր սեփական օջախ ու յարկում. Գետ, որի լոկ մի ափին ենք նայում, Լեռ, որ հեռվի´ց է միայն երևում, Անժողովուրդ հո´ղ, Անհող ժողովո´ւրդ Եւ ցրված հուլունք, Որ չէր ժողովվում: Մենք խո´ւլ ենք կիսով. Ամեն մի նոր ձայն թեև շուտ լսում, Բայց անկարո՜ղ ենք ետևից գնալ. Մեր ականջներում Հայոց պատմութեան քաո՜´սն է խշշում՝ Փնտռելով խոսքեր դառնալու հնար: Մենք կա´ղ ենք կիսով, Քանզի ո՜ւր էլ մեր մի ոտքը դնենք՝ Սուրիո ավազին, Փարիզի մայթին, Նեղոսի ափին,... Մեր մյուս ոտքը Խրված է Մասիս լերան ձյունի մէջ, Եւ մենք չե՜նք քայլում, Մենք տեղ չե՜նք հասնում՝ Գծում ենք միայն Մեր պանդխտության շրջագիծն անել՝ Մասիսի շո՜ւրջ ենք պտըտվում անվերջ... Մենք կույր ենք կիսով. Միշտ թաց է եղել մեր աչքն արցունքից, Եւ աղո՜տ ենք մենք տեսնում, Անկատա´ր. Մի ձեռքո՜վ ենք մենք կառուցել միայն, Ստիպել են զենք բռնել մյուսով՝ Պատերա՜զմ էր մեր հողում անդադար: Մենք հա´մր ենք կիսով. Քանի՜ անգամ են կտրել մեր լեզուն, Մեր մտածածը չասելու համար,... Որ չուրախանա´նք մեր ուրախությամբ, Չհպարտանանք մեր հպարտությամբ Ու... չսգանք մեր զոհերն անհամար: Արայի պես ենք մենք սիրահարվում. Մեզ թվում է միշտ, Թե սիրով տարված՝մեր հողն ենք լքում Եւ...վախենո՜ւմ ենք նոր Շամիրամից. Կես ուղեղո´վ ենք աշխարհն ընկալում՝ Մթագնե՜լ է կեսն Անեծքի՜ց, Ցավի´ց... Մենք կես, Կես ենք մենք, Չլինէինք կես՝ Հայ կը լինէինք, Եւ ոչ թուրքահայ, Կամ ֆրանսահայ. Կամ Արաբահայ, (Իսկ վաղն աստղահայ Եւ կամ լուսնահայ...) Կես ենք, Երկճեղքված, Կիսված, Երկգագաթ Մեր խորհրդանիշ սո՜ւրբ լերան նման... Բայց վկա ճեղքված Մասիս լեռը մեր, Վկայ մեր կեսը մորթված Տէր Զորում Եւ այն կեսը, Որ ես եմ, Դո´ւ և նա´, Մենք կմիանանք Մենք կամբողջանանք, Կգտնենք մի օր Լրիվ դառնալու հնար´ն անհրար: Մենք փո՜քր ենք, այո´, Փո´քր, Լեռների ծերպից սուրացող այն քարի´ նման, Որ դաշտում ընկած ժայռի ո´ւժն ունի. Փո´քր, Լեռնային մեր գետերի պէս, Որոնք վիթխարի ո´ւժ են ամբարել, Անծանո՜թ՝ Հովտի ծույլ-ծույլ գետերին: Մենք փո՜քր ենք, այո, Փո´քր ենք, Բայց ինչպես գնդակը՝փողո´ւմ, Ինչպես կաղնու սերմն՝արգավանդ հողում Ոսկու մի հատի´կ, Որ վերևի´ց է նայում Կապարի ու թուջի քաշին. Մենք փո՜քր ենք, Սակայն համեմունք ենք մենք,... Ա´ղն այն մի պտղունց, Որ հա՜մ է տալիս մի ամբողջ ճաշի... Մենք փո՜քր ենք, այո´, Ձեզ ո՞վ էր ասում, Մեզ սեղմե´ք այնքան, Որ մենք ստիպված...ադամա՜նդ դառնանք. Ո՞վ էր ստիպում՝ Մեզ աստղերի պէս ցիրուցա՜ն անէք, Որ միշտ մե´զ տեսնէք՝ Ուր էլ որ գնաք... Մենք փոքր ենք, Սակայն մեր երկրի նման, Որի սահմանը Բյուրականից մինչ Լուսի´ն է հասնում, Եւ Լուսավանից մինչև Ուրարտո´ւ... Փո´քր, Այն հրա՜շք ուրանի նման, Որ դար ու դարեր Փայլո՜ւմ է, Շողո՜ւմ, Սակայն չի՜ հատնում...
Пікірлер: 19