ရန်ကုန်မြစ်ကိုအမှီပြုပြီး လုပ်ကိုင်စားသောက်သူအများအပြားရှိတဲ့အနက် ဆိပ်ကြီးခနောင်တို ဆမားဒူးဝါးကျေးရွာမှနေတဲ့ ကိုဝင်းသိန်းကတော့ ပုစွန်မျှားတဲ့အလုပ်တခုကိုပဲ ဇောက်ချလုပ်ကိုင်သူဖြစ်ပါတယ်။
ရန်ကုန်မြစ်ထဲ လှေငယ်လေးတစင်းနဲ့ ပုစွန်ရှာထွက်တယ်ဆိုတာ တကယ်တမ်းတော့ အသက်ကို အာမခံတင်ပြီး စွန့်စားရတဲ့အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။
ပုစွန်မျှားတဲ့အလုပ်ဆိုတာ မိုးတွင်းကာလတွေမှာဆိုရင် အရနည်းတဲ့အတွက် တွက်ခြေမကိုက်တဲ့နေ့က များပါတယ်။ တနှစ်မှာ သုံးလကျော် လေးလဝန်းကျင်လောက်က မိသားစု စားဝတ်နေရေးကို အချေးအငှားနဲ့ ဖြေရှင်းရပါတယ်။
မိုးရာသီလွန်တဲ့အခါ ပုစွန်ပိုရတတ်တယ်ဆိုပေမယ့်လည်း နေ့စဉ်ဝင်ငွေက အကြွေးကျအောင်ဆပ်နိုင်တာမဟုတ်ဘဲ အတိုးကိုသာဆပ်နိုင်တာဖြစ်တဲ့အတွက် ကြွေးမြီသံသရာထဲမှာ ဝဲလည်နေရတာပါ။
ကိုဝင်းသိန်းအတွက် ကံကောင်းတာတခုကတော့ ဘဝကို ဒိုးတူဘောင်ဘက် ရုန်းကန်မယ့်၊ မိမိအပေါ် စာနာနားလည်ပေးမယ့် ဇနီးသည်ရှိနေတဲ့ အချက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။
သူတို့မိသားစုမှာ ၈ တန်းတက်နေတဲ့ သားကြီးတယောက်နဲ့ အသက် ၄ နှစ်သာသာရှိသေးတဲ့ သမီးငယ်တယောက်ရှိပြီး သားသမီးတွေ သူ့လို စာမတတ် ပေမတတ်ဖြစ်မှာစိုးရိမ်တဲ့အကြောင်း ဇနီးသည် မမေလွင်သန်းက ပြောပါတယ်။
သားအတွက် ထမင်းချိုင့်ထည့်မပေးနိုင်တဲ့ရက်တွေမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံကလွဲလို့ ဘာများတတ်နိုင်ဦးမှာလည်းလို့ သူမက ပြောပါတယ်။
ကိုဝင်းသိန်းရဲ့ လတ်တလောဆန္ဒကတော့ မကြာခင်ကမှဆုံးပါးသွားတဲ့ ဖခင်အတွက် ဆွမ်းကြွေး အလှူအတန်းလေးလုပ်ပေးချင်တာလို့ဆိုပါတယ်။
ကိုဝင်းသိန်း + မမေလွင်သန်းတို့မိသားစုအတွက် ကူညီထောက်ပံ့လိုပါက ဖုန်း - 09 44 323 7790 သို့ ဆက်သွယ်လှူဒါန်းနိုင်ပါတယ်။
Негізгі бет စွန့်သော်လည်း မစားရ၊ ပုစွန်တံငါတယောက်ရဲ့ မိသားစုဘဝ
No video
Пікірлер: 56