Dziękuje bardzo za to nagranie,uspokoiło mnie,szkoda że idąc do psychologa nie uzyskałam wcześniej takich informacji,znacznie pomogłoby mi to w pracy nad sobą.
@waynat5837
2 ай бұрын
Na start nie mam takich lęków. Ale w trakcie budującej się relacji zaczyna sie coś rodzić. I ja tracę rzeczywistość, czy to rodzi sie w mojej glowie, czy wybieram partnerow, których zachowania budzą we mnie niepokój. Brak kontaktu i wiedzy, co sie z kims dzieje mnie rozwala. Tylko w relacji romantycznej. Na pewno mam powody triggery z ran emocjonalnych z dzieciństwa. Jednocześnie, jak opowiadam, konsultuję jakieś zachowania partnera z innymi osobami, to jednoznacznie mówią - "nie do przyjęcia!" Mam styl zdezorganizowany, bo jest to mieszanka wszystkiego. Bylo gorzej, jest lepiej. Wypracowuję coras wiecej zdrowych cech, ale przy mocnym wyzwalaczu cała praca legnie w gruzach. Zazwyczaj jest to mieszanka zdrowo unikowa, kiedy zaczynam czuć się osaczona, w jak partner zaczyna sam unikac, to odpala mi się lęk. I juz po nas. Nie da sie wyjść z tego koła.
@jolantazawadzka9369
Жыл бұрын
Pani Julio, bardzo dziękuję za bardzo wartościowy filmik. Temat przeciekawy i aktualny, zwłaszcza teraz, gdy zewsząd jesteśmy straszeni. A w strachu ludzie robią różne dziwne rzeczy 😊
@izabelamagierska5457
Жыл бұрын
Bardzo wartościowy przekaz 👌 Zresztą....jak zawsze 😀 Dziękuję i pozdrawiam 😘
@AniaM.-zt7si
Жыл бұрын
Pani Julio wróciłam myślami do domu rodzinnego poprzez to co Pani tutaj mówi, ojciec alkoholik a mama zbyt zajęta nim by ja obchodziło to co ja czuję. Kłótnie codziennie, ja często płakałam bo miałam dość tego , dość tych krzyków, wyzwisk , bo chciałam czuć się bezpiecznie, bo chciałam by mnie ktoś przytulił, a Mama tylko mówiła „no płacz , wypłacz się Bo już dawno nie płakałaś”, zostawiała mnie samą taką bezradna, jej ton głosu taki zimny, obojętny, taki bezuczuciowy. Jestem 3 lata w związku, przez pierwsze 2 nawet ponad 2 lata byłam takim detektywem, śledziłam go czasami gdy np szedł do kolegi, bałam się wtedy ze może tam pozna inna kobietę która będzie lepsza ładniejsza niż ja i mnie zostawi, dzwoniłam 20-30 razy gdy nie odbierał telefonu ode mnie , sprawdzałam często jego telefon, chciałam znaleźć dowód ze mnie zdradza. Kontrolowałam go bo nie wierzyłam w siebie, bo bałam się ze go stracę, ze jestem nikim, mój poziom lęku jest wysoki (wyszło mi to w testach na terapii). On mi często mówił ze czuje się osaczony przeze mnie, ze czuje się jakby był w klatce, ze nie rozumie czemu go tak mocno kontroluje skoro zawsze wiem gdzie jest i z kim rozmawia. On wie o mojej terapii. Od prawie roku odpuściłam kontrole, ale myśle ze to dlatego ze się trochę zdystansowałam do niego, chyba tak mi jest lepiej, a może po prostu mam kilka traum i wciąż Jeszcze do końca one nie są przepracowane w zupełności. Nie wiem czemu go tak bardzo kontrolowałam, myśle ze przez to ze mój Tata często wieczorami wychodził z domu i czasem wracał a czasami nie, nigdy nie wiedziałam gdy wychodził z domu kiedy wróci. Ogólnie ciężki temat jak dla mnie.
@Joanna.C.75
Жыл бұрын
Jestem kontrolującym detektywem. Niestety. W dodatku z lękowym stylem przywiązania. A wszystko dlatego, że rodzice zostawiali mnie wieczorami z młodszym bratem gdy szli na imprezę i nigdy nie przychodzili o tej godzinie, o której obiecywali. Zawsze miałam wrażenie, że coś się im stało. Wychodząc mówili, że jestem duża i dzielna a ja wyłam pod drzwiami, gdy się spóźniali. Przeniosłam ten strach na moje małżeństwo. 😢
@ABCABC1981.
Жыл бұрын
Czy da się taką terapię przeprowadzić będąc w związku? Jestem w trakcie. Pomijając fakt, że partner wie o tym że jestem w terapii, że sam też miałby co robić na kozetce, że mimo to często bierze do siebie mój podły nastrój i sobie zarzuca różne niepotrzebne rzeczy... Czy można wyjść z tego bez szwanku dla relacji? Jak zdrowieć i kochać jednocześnie ? Przecież właśnie tej zdrowej miłości się uczymy w terapii. Czy to w ogóle możliwe żeby nie zabić związku po drodze? Jak rozróżnić czy to, że czuję, że mi zależy na partnerze wynika z tego, że mi faktycznie na nim zależy czy z tego, że cały czas próbuję odtwarzać z nim relację moich rodziców? Czy dopóki nie przejdę terapii będę czuła że zależy mi tylko tam, gdzie mogę takie domowe kotlety sobie odgrzewać? Tak to działa?
Пікірлер: 9