लसूण लागवड कशी करावी ? लसून पिकाविषयी पूर्ण माहिती . जमीन लसणाचा गडुा जमिनीत पोसत असल्याने वाढीकरिता पाण्याचा उत्तम निचरा होणारी भुसभुशीत व कसदार जमीन लागते. जमिनीचा सामू ६ ते ७ असावा. जास्त क्षरीिय अथवा लावणीय जमिनीत उत्पादन कमी होते. मध्यम काळ्या जमिनीत सेंद्रिय खतांचा चांगला पुरवठा करून जास्त उत्पादन घेता येते. भारी काळ्या, चोपण, मुरमाड व हलक्या जमिनीत गडुा नीट पोसला जात नाही. यासाठी अशा जमिनी लसूण लागवडीसाठी टाळाव्यात.
सुधारीत जाती
.*DOWNLOAD APP --- play.google.co...
WHATSAPP wa.me/91917280...
VISIT OUR WEBSITE agrowone.in/
📞📞 wa.me/91917280...
लसूण हे पीक शाखीय अभिवृद्धी पद्धतीने लावले जाते. या पिकात फलधारणा होऊन बी तयार होत नसल्याने स्थानिक वाणातून निवड करून अधिक उत्पादन देणा-या नवीन जाती तयार करण्यात आल्या आहेत. काही जाती स्थानिक नावाने ओळखल्या जातात. जसे, पूर्वी जामनगर, महाबलेश्वर, लाड़वा, मलिक, फवारी, अमलेटा व राजेली गड़ी इत्यादी नावाने प्रचलित आहेत. गेल्या १० ते १२ वर्षात निरनिराळ्या कृषि संशोधन केंद्रात अनेक वाण गोळा करून निवड पद्धतीने सुधारित वाण विकसित करण्याचे काम चालू आहे. संशोधनातून गोदावरी (सिलेक्शन-२), श्वेता (सिलेक्शन-१०), अॅग्रेिफाऊंड व्हाईट (जी-४१), यमुना सफेद (जी-५०), जी-१, जी.जी.-२, जी-२८२, जी-३२३, फुले बसवंत, भीमा ओंकार इत्यादी जाती भारताच्या मैदानी भागाकरिता उपयुक्त आहेत. जी-४१ ही जात जांभळा करपा व तपकिरी करपा या रोगांचा प्रादुर्भाव नसणा-या क्षेत्रात चांगले उत्पादन देते व साठवणक्षमता सुध्दा चांगली आहे. ही जात पुणे, नाशिक, सातारा, अहमदनगर, इत्यादी भागासाठी उपयुक्त आहे. फुले बसवंत व गोदावरी ही जात जांभळ्या रंगाच्या लसूण लागवडीसाठी उपयुक्त आहे. जी-५० या जातीत पाकळ्यांची संख्या 30 ते ४0 पर्यत असते. पीक संरक्षण - लसणाची पात एक महिन्याची झाल्यावर हलकीशी खुरपणी करावी व नंतर कल्पतरू सेंद्रिय खताची मात्रा व सप्तामृत प्रत्येकी २५० मिलीचा फवारा घ्यावा. ज्यावेळेस गणपतीच्या आसपास किवा नवरात्री ते दिवाळीपर्यंत लसणाची लागवड होते. अशा कालावधीमध्ये हवामान खराब असते. गणपतीच्या काळात हवेत आर्द्रता, ढगाळ हवामान, हवेत उष्णता व हस्ताचा मुसळधार पाऊस पडतो तर नवरात्रामध्ये थंडी, धुई, धुके, सुरकी पडते व ७ डी. ते ८ डी. सें. पर्यंत तापमान खाली जाते. अशा वातावरणामध्ये लसणाची पात पिवळी पडते. 'करपा' रोगाचा प्रादुर्भाव होतो. पतीला 'सुकवा' होऊन गाठ भरत नाही. अशा अवस्थेमध्ये दोन्ही वेळा खुरपणी करून पहिली फवारणी प्रत्येकी २५० मिली सप्तामृतची एकरी करावी. नंतर दर १५ दिवसांच्या अंतराने फवारण्या कराव्यात. शक्यतो रासायनिक खताचा वापर करू नये. भारी किंवा हलक्या जमिनीत रासायनिक खते वापरल्याने उत्पन्न अधिक येते, परंतु टिकाऊपणा राहत नाही.
साधारणपणे कांदा मागणी व गरज जास्त असल्याने लवकर संपतो. परंतु लसूण कांद्याच्या मानाने आहारामध्ये कमी लागत असल्याने शेतकरी, व्यापारी व गिर्हाईकांकडे १५ दिवस ते महिनाभर राहतो. अशा राहिलेल्या लसणामध्ये 'मर' सुरू होते. रासायनिक खतांचा वापर केल्यानंतर मर होते असा सर्वसाधारण अनुभव आहे. परंतु लसणाकरिता सप्तामृत औषधे वापरल्याने ६ ते ७ महिने काढल्यानंतरही मर होते नाही.
काढलेला लसूण गरवा किंवा जुनागढ किंवा बारीक कुड्यांचा लसूण जानेवारी/ फेब्रुवारी मध्ये काढला तर वातावरणातील तापमानामुळे खांदलेला लसूण बारीक कुड, कवच पातळ असल्याने यामध्ये मर मोठ्या प्रमाणात आढळते. असा लसूण आत दबलेला, पोकळ, वजनाला हलका, आतून लालसर, पिवळसर करड्या रंगाचा झटकन पाकळ्या निघणारा असा होते. हा लसूण बदला नव्हे तर बाद होतो. अशी अवस्था होऊ नये म्हणून, तसेच लसूण पोसावा. लवकर काढणीस याचा म्हणून काही शेतकरी मिश्रखत, रासायनिक खताचा वापर करतात. रासायनिक खत वापरल्याने ३०% मर आढळते व प्रचंड नुकसान होते.
पहिली फवारणी : ( उगवणीनंतर १५ ते २० दिवसांनी ) : जर्मिनेटर २५० मिली.+ थ्राईवर २५० मिली. + क्रॉंपशाईनर २५० मिली.+ प्रोटेक्टंट १०० ग्रॅम + प्रिझम २५० मिली. + हार्मोनी १५० मिली + १०० लि.पाणी.
२) दुसरी फवारणी : (३० ते ४० दिवसांनी) : जर्मिनेटर ३०० ते ४०० मिली.+ थ्राईवर ५०० मिली. + क्रॉंपशाईनर ५०० मिली. + राईपनर २५० मिली. + प्रोटेक्टंट २५० ग्रॅम + प्रिझम २५० मिली.+ हार्मोनी २५० मिली + १५० लि.पाणी.
ढगाळ पावसाळी हवामान, धुके अशा अवस्थेमध्ये फवारणी वाढवावी. सप्तामृताच्या वापराने लसणाचा टिकाऊपणा वाढतो. शेंडे जळत नाहीत. पातीवर करपा येत नाही. पात डेरेदार व रसदार तयार होऊन याचे रूपांतर गड्डा चांगला पोसण्यास होते. सप्तामृतातील प्रोटेक्टंटमुळे मावा, तुडतुडे यांचा प्रादुर्भाव होत नाही. तर क्रॉंपशाईनरमुळे थंडीत जरी पातीवर दव पडले तरी या पातीवर विशिष्ट प्रकारची चमक व क्युटिकल लेअर (Cutiacal Layer) वाढत असल्याने दवाचे थेंब पातीवर थांबर नाही, सटकतात व करपा, टाक्या येत नाही. रासायनिक खत वापरल्यास करपा येतो. पात पिवळी पडते. अशा खतांमुळे पात लुसलुशीत झाल्याने पातीवर मावा, वफा, चीलटाचे प्रमाण वाढून पात निस्तेज व कोमेजलेली होऊन गड्डा भरत नाही, तेव्हा वरील दक्षता घेऊन लसणाचे पीक करावे.
काढणी व उत्पादन : लसूण ४।। ते ५ महिन्यात काढणीस येतो. तेव्हा पाने (पात) पिवळी पडून सुकू लागतात. गड्ड्याच्या मानेजवळ पातीत बारीक गाठ तयार होते. त्याला 'लसणी फुटणे' असे म्हणतात. १५ -२०% लसणी फुटल्यावर पिकाला पाणी देणे बंद करावे. नंतर १० -१२ दिवसांनी गड्डे उपटून किंवा लहानशा कुदळीने खणून गड्डे काढावेत. पातीसह गड्डे ५ -६ दिवस उन्हात वाळवून नंतर जुड्या बांधून त्या छपरात किंवा घरामध्ये हवेशीर दोरावत टांगून ठेवल्यास या पद्धतीने टिकाऊपणा वाढतो.
Негізгі бет लसूण लागवड कशी करावी ? लसून पिकाविषयी पूर्ण माहिती
Пікірлер: 68