huzurumdun benim sen güzel çiçeğim papatya gibiydin koparamazdım elleri olupta gitmişsin sen hiç sevmemişsin şimdi ellerinsin kal orda çok mutlu etsin hani seviyordun hiç gitmem diyordun herşeyin bitişini uzaktan izliyorum yakıştığın yerde kaldım biliyorum benden olmazmış hele görüyonmu yaklaş kulağına çok seviyorum de uzaklaş sevdiğini bulamazsın yerinde yanlızlıkmış senin kalmış yüreğine olsada olmasada değişemez bu böyle üzülmemiş zaten kal orda ses etmem yazıklar olsun sana bir parçam sende sevmem canımdan çok sevdim birgün anlarsın sen bilen bilir beni ben kimselere ah etmem hatırlama mı şimdi hatırlatma bana bu kalbim pişman oldu sayenizde bir daha tohumlar ekmişsin yağmur beklemişsin dua etsende yaza patlamaz orda fidan papatyaydın hani koparmışlar seni tane tane yerlere düşmüşsün yağmur gibi umut mu yetmemiş hiç mutlu etmemiş yaşattığını yaşamayan kimse ölmemiş..
Пікірлер: 9