Η επόμενη «Μουσική βραδιά» του 1976, θα συνέπιπτε με την Εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. «Ευκαιρία» είπα στην Δάφνη Τζαφέρη, «να κάνουμε μια εκπομπή για την Κατοχή και τα τραγούδια του ‘40».
Δεν ήθελα όμως, να χρησιμοποιήσουμε ξανά την Σοφία Βέμπο, όπως είχε ήδη γίνει τόσες φορές. Σκεφτόμουνα κάτι πιο φρέσκο, πιο νεανικό. Πρότεινα λοιπόν στην Άννα Παναγιωτοπούλου, τον Σταμάτη Φασουλή και την Υβόννη Μαλτέζου που τότε ήταν βασικά στελέχη στο «Ελεύθερο Θέατρο» να έρθουν στο θέατρο «Καλουτά» και να πουν κάποια τραγούδια του πολέμου, σαν να κάνουν πρόβα για μια υποτιθέμενη επετειακή παράσταση. Και με αυτά, πλαισίωσα τις αφηγήσεις ανθρώπων που είχαν ζήσει εκείνη την εποχή: Μίμης Τραιφόρος, Ελένη Χαλκούση, Άννα Καλουτά, Γιάννης Σπάρτακος, Νινή Ζαχά, Κούλα Νικολαΐδου.
Η συνομιλία με την Ελένη Χαλκούση, ήταν για μένα πάντα μια απόλαυση. Γι αυτό και τότε, όση ώρα μας φωτίζανε για τη συνέντευξη, θέλησα να μάθω τη γνώμη της για τις «Τρωάδες» που είχε μόλις ανεβάσει ο Γιάννης Τσαρούχης. «Δεν έχει σημασία αν ήταν καλή παράσταση ή όχι» μού είπε. «Να δεις όμως που από δω και πέρα, θα πέσουν όλοι πάνω στις αρχαίες τραγωδίες και θα τους αλλάξουν τα φώτα». Ξαναμμένη, μού είπε κι άλλα πολλά επί του θέματος. Για να καταλήξει «Τι θέλω τώρα όμως και εκνευρίζομαι και θα σπάσει και το μακιγιάζ;».
Η εκπομπή άρεσε σε όλους εκτός από την Σοφία Βέμπο, η οποία θα ήθελε να την είχαμε καλέσει. Ωστόσο, όταν πήγαμε σπίτι της για τη συνέντευξη με τον Τραϊφόρο μας είχε ετοιμάσει με τα χεράκια της υπέροχους μεζέδες.
Негізгі бет Μουσική Βραδιά - Τραγούδια του ‘40
Пікірлер: 6