ایرانیاران گرامی و دوستان بسیار ارجمندم، درود بر شما
امروز در این جشنگاه گرد آمدهایم تا زمین و آسمان را پر از آوای ایران کنیم.
امروز میخواهیم همراه با به خاک سپردن پیکر بیجان شاهرخ، زاده شدن دوباره او را جشن بسازیم. چرا که باور ژرف داریم که شاهرخ نمرده است. شاهرخ شاهید، از جاویدماندگارانی است که دست زورآور مرگ، هرگز به دامنشان نمیرسد. شاهرخ در دبستان فرهنگ ایران، چگونه زیستن و چگونه مردن را از بزرگان این دبستان آموخت و آن آموزه را به کار گرفت و به جاودانگی پیوست.
پس هرگونه سوگواری برای از دست دادن پیکر شاهرخ، پشت کردن به ارزشهای فرهنگ ایرانشهری و نادیده گرفتن خواست و آرمان والای این هنرمند بزرگ است.
شاهرخ میگفت: «مسلمان نیستم، ایرانیام»؛ ایرانی بودن، گوهر شادی در خود داشتن است. ایرانی، با سوگواری بیگانه است. فرهنگ ایران، فرهنگ شادخواری و شادنوشی و جشنسازی و شادیپراکنی است. فرهنگ ایران، فرهنگ زندگی است. فرهنگ مهرگستری و پیمانداری است. فرهنگ آراستن جهان، به بهترین ارزشهای پیشبرنده زندگی است. فرهنگ ایران، فرهنگ بادهنوشی و پایکوبی و خوشباشی است
در رگم میجوشد امواج شراب
من زلالم مثل آب
چترهای مهربانی بر سرم
در نگاهم میشکوفد آفتاب
من مسلمان نیستم، ایرانیام
میپرند از واژههای شعر من
پروانههای خانهام، میخانهها
در حریم سبز رؤیاهای ناپیدای من
نورها تابیدهاند
در شبانگاهان برفی تا سحر
در دلم گنجشگها خوابیدهاند
من مسلمان نیستم، ایرانیام
ماه را شبها به پشت پنجره
میکشم با بوسههایم در بغل
در سکوت زردرنگ درهها
میشود زیبایی گلهای سرخ
در دل و جانم غزل
من مسلمان نیستم، ایرانیام
از رگانم نور میتابد همه
در دل مهتابیام ژرفای شب
مرغکان نغمهخوان در همهمه
عطر عشق از آسمانم نرم نرمک میچکد
جان من آیینهای از روشنایی چشمههاست
من زلالم، من زلال در دل گرمای
از خورشیدهای بیزوال
من مسلمان نیستم، ایرانیام
طبل شادی، عاشقان بر بامهایم میزنند
میفروشان پشت درها
با خم می، روی دوش
کوچههایم نغمههای نوش نوش
دوستت دارم تمام حرفهاست
مهربانی در نگاه مردمم بیانتهاست
من مسلمان نیستم، ایرانیام
دختران، در میهنم، گیسو رها بر شانهها
پرتو گرم محبت، روز و شبها در نگاه
آرزوهایم پُر از رنگینکمان
زندگی در خاک من، گلواژهی آزادی است
هر نفس در هر نفس، هرکجا باشم
فراز آسمان، یا خفته در کنج قفس
مذهبم عشق است و بس
ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﺍﯾﺮﺍﻧﯽﺍﻡ
ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﺁﺯﺍﺩﻩﺍﻡ
ﭘﯿﺮﻭ ﺧﯿﺎﻡ، ﺍﻫﻞ ﺑﺎﺩﻩﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻖ ﺁﺯﺍﺩﯼﺍﻡ، ﺍﻫﻞ ﺧِﺮﺩ
ﺩﺭ ﮔﺮﯾﺰ ﺍﺯ ﺳﺠﺪﻩ ﻭ ﺳﺠﺎﺩﻩﺍﻡ
ﺍﻫﻞ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﺍﻫﻞ ﺩﻟﻢ
ﺍﻫﻞ ﺷﻌﺮﻡ، ﺍﻫﻞ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﺎﺩﯼﺍﻡ
ﻣﺮﺗﺪﻡ ﻣﻦ، ﮐﺎﻓﺮﻡ، ﮔﺒﺮﻡ ﻭﻟﯽ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻭ ﺯﺭﺗﺸﺖ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺯﺍﺩﻩﺍم
ﻣﻦ ﺧﻄﺎ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻢ، ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ
ﮔﻮﻫﺮ ﺳﯿﻤﺮﻏﯽﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻪ
ﭘﯿﺸﮑﺎﺭِ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ
ﺳﺮ ﺑﻪ ﻣُﻬﺮ ﺍﻫﺮﻣﻦ ﺑﻨﻬﺎﺩﻩﺍﻡ
ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﺍﯾﺮﺍﻧﯽﺍﻡ
ﺧﺎﮐﯽﺍﻡ، ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻡ، ﺍﯾﻨﺠﺎﺋﯽﺍﻡ
ﭘﺎبهپای ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺬﺭ ﺁﯾﯿﻦ ﺑﺸﺮ ﺍﻓﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻡ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺘﻦ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺯﯾﺴﺘﻢ
ﺳﺮﻭ ﺁﺯﺍﺩﻡ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ
ﺳﺎﯾﻪﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ ﯾﻬﻮﺩ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺗﺮﺳﺎﺋﯿﺎﻥ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩﺍﻡ
ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﭼﻮﻥ هیچگاه
ﭘﺎﯾﻪﯼ «ﮐﺎﻓﺮﮐُﺸﯽ» ﻧﻨﻬﺎﺩﻩﺍﻡ
ﺳﻔﺮﻩﺍﻡ ﺭﺍ ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭﻭﯾﺸﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ
ﭘﯿﺶِ ﻫﻤﻨﻮﻋﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺸﻮﺩﻩﺍم
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﭘﯿﮑﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﻫﺮﯾﻤﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﯾﺎ ﺍِﺳﺘﺎﺩﻩﺍﻡ
ﻟﯿﮏ ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺑﮏ، ﻧﯿﺎﯼ ﭘُﺮﺩﻟﻢ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺟﺎﻥ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ
ﻣﻦ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﺩﺍﻧﺸﻮﺭﻡ
ﺯﺍﺩﻩﯼ ﮔﺮﺩﺁﻓﺮﯾﺪِ ﺩﻟﺒﺮﻡ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﺳﺐ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﺍﺻﻞ ﺧﻮﺩ ﻧﻔﺘﺎﺩﻩﺍﻡ
ﮔﻮﻫﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﺳﻼﻡ؟ ﻧﻪ !
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﻫﺮﯾﻤﻦ ﻣﮕﺮ ﺗﻦ ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ؟ !
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺎﻣﻢ ﺭﺍ «ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ» ﻫِﺸﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﺯﺍﺩﻩﺍﻡ
با چنین بینش و نگرشی است که امروز، در این جشنگاه گرد آمدهایم تا زاده شدن دوبارهی شاهرخ را جشن سازیم. پیشنهاد میکنم کار خاکسپاری را با سرود ملی ایران بیاغازیم و در پایان سرود، به نشان بدرود با پیکر شاهرخ، کف بزنیم و هورا بکشیم و شادی کنیم و این آیین را در خاکسپاری بزرگانمان جا بیندازیم.
شاهرخ جان! بدرود!
پیکرت در خاک، آرام و نام و یادت تا جهان بر جاست، جاودانه باد
#shahrokh #shahrokh_shahid #shahrokhmusic #شاهرخ #شاهرخ_شاهید
Негізгі бет مراسم خاکسپاری و بزرگداشت شرف هنر ایران زمین، شاهرخ ۲۰ آذر ۱۴۰۲- Dec 11th 2023
No video
Пікірлер: 51