Dziękuję p.Reniu za te wspomnienia. Moi dziadkowie też w 47 roku przyjechali na zachód. Pani opowieść w 100 procentach pokrywa się z tym co wspominała moja Mama. Było bardzo biednie, ale ludzie bardzo się szanowali. Oby nigdy więcej wojny.
@tomekzleszna7578
7 ай бұрын
oj jak *bardzo mi brakuje moich dziadków - to byli ludzie z "różnych światów" - ale szanowali się nawzajem, i uzupełniali - tak samo szanuję i kocham i tych dziadków "ze wsi" - i tych "miastowych (wykształconych w Polsce i za granicą)* ... "ten ze wsi" zorganizował gospodarstwo - wybudował dom i od niego się nauczyłem, że "nie święci garnki lepią" ... Szczęśliwego Nowego Roku ...
@zofiawasiuk1584
7 ай бұрын
Witam panią ,słucham opowieści historii pani rodziny i mieszkańców Namyślina i są jak wiele rodzin jak się mówiło i mówi ziemie odzyskane ,opowiadania tych ludzi co przeszli i przeżyli to płakaliśmy z nimi ,całe wioski uciekali przed ukraińcami ,nie tylko banderowców ale i od zwykłych sąsiadów ukraińców ,tu się osiadlali tworzyli nową społeczność nową Polskę ,bo tam wygnani zostali z Polski dzisiaj ukraina i tak zaczynali a tęsknili za domem i powracali w opowiadaniach jak mieli tam szczęśliwe życie za nim się zaczęło dziać piekło na ziemi ,jest tych historii ile ludzi tyle bólu i radosnych dni, nasi dziadkowie i wielu mieszkańców w Dąbroszynie i okolicach zamieszkali ,także myśleli że wrócą do siebie że tu niemcy wrócą ,ale zostali a teraz mało zostału Tych ludzi bo odeszło wielu ale śą pokolenia i wiele wiele wspomnień .pozdrawiam panią i pani rodzinę .Wszelkiego dobra na ten Nowy Rok .
@betagama
7 ай бұрын
Pamiętam takie wspomnienia,jak bywałem na wsi, na początku lat 60- tych ub.wieku,jeszcze przy lampie naftowej,ciepłym piecu.Wsoaniały nastrój,nie do zapomnienia.🤔❤️☘️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🕊️🇵🇱Pozdrawiam serdecznie .❤️☘️🕊️
@dianaka5017
3 ай бұрын
Mogłabym godzinami słuchać takich opowieści,przypomina mi sie dzieciństwo 😊i opowiesci mojej babci
@olgatiberghien4230
7 ай бұрын
Oby te czasy nigdy nie wróciły.Piekne dzięki za przypomnienie historii o której tak szybko zapominamy
@martaeeeniepowiem2309
7 ай бұрын
Dobry wieczór, żeby tak dzisiejsza młodzież chciała takich wspomnień posłuchać. Dziękuję i pozdrawiam. Zdrowia i pomyślności w Nowym Roku i niech będzie co chce tylko bez wojen🙏
@jakubziemba1530
7 ай бұрын
Moje dzieci chętnie słuchają takich wspomnień i na gospodarstwie pracują, pozdrawiam
@lucynanycek7774
6 ай бұрын
Kochana Reniu, Błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Bożej, pozdrawiam ❤
@marzenaprenkiewicz9577
7 ай бұрын
Witaj skarbie kochany dziękuję ci za twoją opowieść o dziadkach opowieść o moich dziadkach jest bardzo podobna do twojej moj dziadzio urodził się 1900 roku a scenariusz życia napisały mu wojny oby nigdy więcej wojny pozdrawiam serdecznie całą rodzinkę buziaki kochana z Panem Bogiem ❤❤
@andrzejkycia5352
7 ай бұрын
Witam dziękują za piękne wspomnienia miło posłuchać pozdrawiam
@veronikacebe527
7 ай бұрын
Ja również wspominam te czasy dawne, moich dziadków, fajnie tak opowiadać dzieciom i wnukom pozdrawiam pięknie 🌲🥰😘
@ewaprzespolewska4859
7 ай бұрын
Mój dziadek ze strony taty pochodził ze Syberii walczył I i drugiej wojnie i tak właśnie dotarł to się Osiedlił poznał babcię Myślę że w każdej rodzinie mógłby opowiadać Pozdrawiam Reniu całą rodzinkę Ja 64 i tez od malej musialam pracowac .To to prawda ludzie dzis sa jak wilki , jeden drugiego by w łyżce wody utopił
@marysianowotnik9202
7 ай бұрын
Dziękuję za wspomnienia .Pozdrawiam .
@bozenarokowska6366
7 ай бұрын
Dziękuję serdecznie za wspomnienia bolesne jak najmniej wojny światowej żyjmy tu i teraz pięknego dnia życzę błogosławionego ❤🙏🌹
@annapotocka1149
7 ай бұрын
Przyjemnie slucha sie Pani opowiesci🙂 Losy Polakow byly trudne i ciezkie .Alez to byli dzielni ludzie! Pozdrawiam serdecznie .
@verkaw1572
7 ай бұрын
Dziękuję 🫶
@czesawamalinowska8562
7 ай бұрын
Taka była prawda, mój tata też w wojnę był u bauera w niemczech. Często nam opowiadał jak pracował przy koniach i krowach, nie miał tam źle, nie narzekał na Niemców. Ale wojna mu dała popalić, u nas w domu nie było można żadnych okruszek od chleba zmarnować, bo nam powtarzał, że w czasie wojny to z głodu szukał jedzenia w śmietniku. I zawsze powtarzał nam, żeby was nigdy nie spotkała wojna. Bardzo smutne wspomnienia 🤔
@irenaszymura6280
7 ай бұрын
Witam i pozdrawiam . Ja myślę że każdy ma swoje ciężkie życie po wojnie . Jest zniszczenie w majętności , domostwie a także w członkach rodziny . Dobrze jeśli rodzice są oboje i zdrowi i cali że nie są kalekami wojny . Wtedy dopiero jest tragedia . Ja jestem ze Śląska tu można powiedzieć bylo odwrotnie taki los jest zwykłych ludzi co muszą się podporządkować . Wojna to tragedia . W naszym kraju obecnie brak pojednania ludzie oglupieni polityką, przerażające do czego dochodzi . Wszystko odbudowane domy , ulice i dobr.byt a jeszcze mają mało . Kłócą się , chyba nie zdają sobie sprawy co to wojna .😢
@hieronima4569
7 ай бұрын
Renia Witajcie bardzo dziękuję za te piękne wspomnienia choć bardzo bolesne. Tak opowiadali moji Dziadkowie i Rodzice. Pozdrawiamy Was Wszystkich bardzo serdecznie.
@alicjabrzezinska4637
6 ай бұрын
Witam! Tak kiedyś było, ludzie się szanowali.pomagalisobie w gospodarstwach.
@wadysawkaminski3842
7 ай бұрын
Dużo Zdrówka P.Reniu
@akacja55
7 ай бұрын
Dzieńdobry Reniu❤ Moi dziadkowie i rodzice opowiadali zupełnie podobnie. A dziadziuś był najlepszym człowiekiem jakiego znam. Był ułanem ale ukrywał to bardzo długo. Osiedlili po wojnie pod Wrocławiem, na ziemiach odzyskanych. Przeszli straszną biedę. Kobiety z sąsiedztwa bardzo się wspierały a mężczyźni bardzo ciężko pracowali w kamieniołomach. Mój tatuś śp. szył ubrania,czapki i buty na Singierce. Były krowy, świnki i ogród pełen warzyw i smacznych pomidorów. Łza kręci się w oku jak wspominam razem z Tobą.😢 Pozdrawiam i bardzo, bardzo dziękuję za opowieść . Życzę całej Twojej Rodzinie i Tobie DOSIEGO ROKU 😚🌹
@Ela-gb6ez
7 ай бұрын
Pozdrawiam Serdecznie❤❤❤
@utagarapich9197
7 ай бұрын
Reniu, opowiedz też jak poznałaś Męża.
@alicjatokarska8290
7 ай бұрын
Tak ma Pani rację teraz ludzie nie szanują się wzajemnie tylko konkuruja ze sobą, w rodzinach nie ma zgody bo jeden pracuje od świtu do nocy drugi i trzeci ma mniej,to się zazdrości ale pomóc się nie chce.Kuzynostwo się nie spotyka bo mają inne towarzystwa,serce nieraz smutne ale co zrobić mlodzi mówią,że to inne czasy i żyją po swojemu.Autorytetem jest dla nich komputer i smartfon.😢
@agataprzyborowska3296
7 ай бұрын
Witaj Reniu kochana tak jak slucham Ciebie i twojej opowiesci to jak bym sluchała babci czyli mamy mojego taty i jego samego naprawdę Ci wszyscy, którzy pamietają czasy wojny i jej przezycia godni są szacunku i poszanowania, w dzisiejszych czasach wszystko się zmieniło a ludzie zyją w strasznej nienawiści, pozdrawiam serdecznie całą rodzinkę i proszę pozdrów naszą Agnieszkę ❤❤❤
@Agnieszka-lv7sp
7 ай бұрын
Witam serdecznie wspaniałą rodzinkę i cieplutko pozdrawiam 🥰🥰🥰🥰🥰
@Gresiek847
7 ай бұрын
Mój dziadziuś mi opowiadał jak walczył na Monte Casino. Nie wszystko pamiętam bo miałam 6 lat zmarł w 1986 r. To był super dziadek . Dziękuję za ten filmik .
@mirekadam7025
7 ай бұрын
Witam i pozdrawiam 😉😉
@bursztyn9002
3 ай бұрын
Dziękuję za te cenne wspomnienia.Mam nadzieje że po tym filmie niektórzy nabiorą szacunku do osob strych ,oni naprawdę wiele przeszli i są podwalinami narodu.🙏Szacum dla tych wartosciowych ludzi.Mieszkam kolo Bukowska i jest mi milo ze wlasnie stad pochodzi pani rodzina.Tu ludzie podczas wojny i jeszcze po wiele przeszli .Oby ludzie nabrali szacunku do Boga, pracy i ludzi. By cieszyc sie z tego co jest .Przecież to co mamy to tylko z Bożej reki i z Jego pomocą.Niejeden ugania się i ciagle mu malo ☹️tylko powstaje pytanie. po co ??pozdrawiam wszystkich.❤
@mariafilipiak5881
7 ай бұрын
Witaj słonko masz racje ja ur sie kilka lat po wojnie i duzo mi rodzice i dziadkowie opowiadali i w szedzie na kazdym kroku gdzie sie poszło było widac te znaki wojny poszczelane mury i wiele innych miejsc było ciezko teraz to jest luksus wszedzie
@jolantajasiak501
7 ай бұрын
Reniu wspaniały blog. Bardzo przykro co dziadki przechodzili. W mojej rodzinie mój tatuś jak wrócił z Niemiec 1945 to jego tatuś już nie żył babcia wróciła z Oświęcim widziała dziadka ok 1 tydzień. Dużo wiem od tatusia Moi rodzice już poumierali. Mieszkam od lat 1980 w USA rodzice na starość przyjechali do nas i nigdy nie powrócili do Polski. Z Bogiem Kochani❤🙏.
@user-xe3xm8on7n
7 ай бұрын
Reniu bardzo mądrze opwiadasz ja urodziłam się się w roku szeszdziiesiatym już miałam lepiej
@ewaem61
7 ай бұрын
Pięknie opowiadasz,dziękuję,wzruszyłam się słuchając historii Twoich dziadków.
@reginanath8723
7 ай бұрын
Dzień dobry to prawda tak było też wspominam często jak moja mama opowiadała
@annapiechal6112
7 ай бұрын
Dziękuję Reniu za dzisiejszy film 😘
@zofiapodgorska1449
7 ай бұрын
Witam i pozdrawiam cieszę się że mogę posłuchać twoich opowieści ciekawie opowiadasz😊
@jolasmukowska3824
7 ай бұрын
Witaj Reniu, cieszę się, że zrobiłaś taki odcinek o swoich przodkach. Ja nie znam moich dziadków, moi rodzice zostali osieroceni w w wieku dziecięcym. Mamusia miała trzy lata, Tatuś niewiele więcej. Nie znali swoich rodziców, ich życie nie było łatwe, nie mieli czego wspominać. Smutne😢 Pozdrawiam serdecznie całą cudowną Rodzinkę, Agnieszkę, życzę wszystkiego i do następnego...❤️
@aguagu7764
7 ай бұрын
Witaj Jolu pięknie dziękuję za pozdrowienia 🫶 naprawdę jest mi miło 😊 pozdrawiam serdecznie i do następnego 👋
@mariajeszke5018
7 ай бұрын
Dziękuję za wspaniałe opowieści.Pozdrawiam całą rodzinkę.💕
@user-mk6jt7mz7l
7 ай бұрын
❤pięknie pani opowiada .
@edm2287
7 ай бұрын
Mój dziadek też miał gospodarstwo pracował w lesie i w stajniach a jak słyszał zbliżający się do domu samochód to chował się do szafy albo uciekał do lasu i nigdy nie przeklinał 😅 też różnica wieku była spora był w obozie w Sztutowie a potem wywieziony do Norwegii odbijał obóz w Niemczech i tam poznał moją babcię która pochodziła z obecnej Ukrainy gdzie upowcy wymordowali rodziców jej ojciec był komendantem policji i też mieli duże gospodarstwo
@kobietazzachodu8037
7 ай бұрын
Niestety i mój dziadek uciekał do lasu, nie było go kilka dni, czasem tydzień, miał swoje zachowania, niestety wojna odcisneła piętno
@elas.583
7 ай бұрын
Moja mama pochodzi z okolic Beska i jako dziecko pamięta przesiedlenia z tamtego czasu. Ale to były przymusowe przesiedlenia rodzin łemkowskich.. To na pewno ciekawa historia, dlaczego Twoi dziadkowie dobrowolnie zdecydowali się opuścić swoją małą ojczyznę i jechać w nieznane. Pozdrawiam serdecznie 😊
@wiesiekpawnuk7692
7 ай бұрын
Witam Reniu z okazji Nowego Roku życzę Ci i twoim bliskim dużo zdrowia szczęścia pomyślności radości miłości spełnienia wszystkich marzeń oraz szampańskiej atmosfery sylwestrowej 🤗🤗🤗🤗🍾🥂❤️❤️❤️🤗🤗🤗
@danusiadanusia2635
7 ай бұрын
Reniu dziekuje za mile i smutne wspomnienia z czasow powojennych dziadkow.Tez pochodze ze wsi i tez zaznalam biedy,nieraz mama nie miala grosza zeby dac na bulke do szkoly.Budowali dom i 4dzieci nie starczalo na szystko.Az sie mnie zakrecila lezka w oku.Trzeba tylko wspolczuc jakie to byly czasy.Zeby nigdy nie wrocily.Pozdrawiam serdecznie.💓
@joanan8375
7 ай бұрын
Bardzo fajny odcinek,moja mam spała na sienniku i było biednie na szczęście dziadkom się udało,ale też mieli propozycje wyjazdu na Ukrainę na szczęście zostali.Babcie ktoś uratował przed wywózką na roboty
@jankakohutva-gorzynska8921
7 ай бұрын
Dziękuję za opowieści ❤ do następnego 🇸🇰🇵🇱
@barbarabal8922
7 ай бұрын
Piekna opowiesc. Chwala Bogu, ze rodzinie wszystko wyszlo. W moich stronach, pod Rzeszowem UPA nie "dzialala", wiec dziadkowie zostali na ojcowiznie. To co pani opowiada jest bardzo piekne. Dziekuje ❤❤❤
@urszulakedra1041
7 ай бұрын
Reniu kochana dziękuję za wspomnienia o Rodzinie. Bukowsko lezy na terenie gdzie działali banderowcy. Znam ten temat z opowiadań ocalalych. Jako ludzie wierzacy wybaczamy, ale pamięć wraca, w snach i milczeniu o tych tragicznych czasach.
@doriskob9347
7 ай бұрын
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
@moniakowal6017
7 ай бұрын
Wzruszyłam się sluchając tych opowieści, bo są w części podobne do losów moich dziadków. Na mnie wtedy jako dziecku ich opowieści też robiły duże wrażenie choć nie wiele z tego rozumiałam, ale czułam ten ciężar związany z wojną i wtedy też plakałam i mówiłam , że nie chcę wojny.😢😢😢😢😢 Takiej lekcji historii powinni podłuchać młodzi ludzie, żeby choć trochę zrozumieli , ze wojna jest niewyobrażalną tragedią dla zwykłych ludzi i to że to oni wlaśnie placą nsjwyższą cenę za nią. *NIGDY WIĘCEJ WOJNY*❗️❗️❗️
@ellyzabethnotyourbiznes1645
7 ай бұрын
Reniu ! Bardzoi Ci dziękuję za te wzruszające wspomnienia, Powinniśmy pamiętać o tych wydarzeniach , to prawda oby nigdy nie powtórzyła się ta tragiczna historia. Serdecznie Pozdrawiam Waszą Rodzinkę .😊
@jolantakrzoska6904
7 ай бұрын
Witam Pani Reniu bardzo lubię panią słuchać wszystkiego najlepszego w Nowym Roku dużo zdrówka dla całej rodziny
@arronnorris4598
7 ай бұрын
🎉Dziękujemy za opowiadanie🎄🌞🌞🎄
@user-ol7is8dg2b
7 ай бұрын
Dopiero oglądałam na drugi dzień bo się rozchorowałam pozdrawiam serdecznie ❤❤
@miloszg1769
7 ай бұрын
Bardzo ciekawy odcinek jak wszystkie z resztą, czekamy na więcej. Dziękuję serdecznie i pozdrawiam.
@mariawu1820
7 ай бұрын
Dziękujemy Reniu za piękne i wzruszające wspomnienia 😢❤Pozdrawiam Ciebie i Twoją Rodzinę serdecznie i życzę szczęśliwego Nowego Roku, a także wszystkich oglądających ❤❤🎉🌲🍀
@user-ys3bz4tt2g
7 ай бұрын
Ja też słuchałam takich opowieści od teścia którego rodzina została wywieziona na zachód z Bieszczad. Mieszkam niedaleko Bukowska.
@mariolaczerwinska3126
7 ай бұрын
Witam wszystkich 😊
@msriolaolejniczak
7 ай бұрын
Dziękuję za piękne wspomnienia ❤ proszę pozdrowić całą rodzinę i życzę dużo zdrówka ❤
@elazielinska1857
7 ай бұрын
DZIĘKUJĘ POZDRAWIAM 🤔😍😍❤️🙏
@urszulaurszula3359
7 ай бұрын
Z otwartą buzią wysłuchałam pani wspomnień o dziadkach i ich zyciu. Od moich dziadków również słyszałam prawie identyczną historię..Było biednie ale godnie. Ludzie wspierali się nawzajem i dzielili przysłowiową kromką chleba. Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku dla Ciebie Reniu i całej rodziny ❤ Pozdrawiam cieplutko ❤
@user-lm3te8lj9f
7 ай бұрын
Witam rodzinkę bardzo gorąco jak dużo wtedy robiono zdjęć i jaki to jest wspaniały dokument❤❤
@barbarapiotrowska3507
7 ай бұрын
Witam serdecznie Reniu i całą rodzinkę.Życzę wszelkiej pomyślności w Nowym Roku❤❤
@user-xl4uj1wo4z
7 ай бұрын
❤❤❤❤❤😊
@barbaraklimowska7867
7 ай бұрын
❤❤❤❤❤❤❤❤
@stanisawarosiak7630
7 ай бұрын
Dziękuję bardzo 😊
@Semapho0ore
7 ай бұрын
Dreszcze przechodzą jak się tego słucha. 😢
@agnieszkabarankiewicz4614
7 ай бұрын
Tak było święta prawda.Pozdrawiam. Wszystkiego najlepszego z Nowym Rokiem.❤🥳❤🥳❤️
@teodozjaroza1968
7 ай бұрын
ludzie ktorzy wrocili po wojnie mieli bardzo ciezko bo moi rodzice tez tak mowili ze byla potworna bieda zwlaszcza zaraz po wojnie
@agnieszkabartz3876
7 ай бұрын
P.Reniu dziękuję za ten odcinek 🥰piękne przemyślenia i jakie prawdziwe 🥺👍
@menia39t79
7 ай бұрын
Dziękuję za ten film
@elzbietamurzyn7830
7 ай бұрын
❤
@janmuss905
7 ай бұрын
❤😊👏
@annadaniowska2262
7 ай бұрын
Piękne wspomnienia 😊Jest pani podobna do dziadka
@danutakorzeniewska2152
7 ай бұрын
Ta historia dotyczy tez moich rodzicow.
@martalesniak2221
7 ай бұрын
Dziękuje ❤
@renatakoszuta2363
7 ай бұрын
Serdecznie pozdrawiam całą wspaniałą rodzinkę ❤❤❤
@agata1706
7 ай бұрын
Pani Renato CZEKAMY na kolejną część wspomnień ❤
@jomi12
7 ай бұрын
Witaj Reniu piękny wyjątkowy odcinek 💛 chociaż życie kiedyś było trudne to ludzie byli lepsi niż dzisiaj 💚Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia 🎉 za rok
@mariaskadanowska6797
7 ай бұрын
😢😢
@joannapokorska5836
7 ай бұрын
Tak właśnie bieda była okropna zagotowywano wodę zasypywali mąką posolili i jedli. Prawie wszystko sprzedawali w miescie by mieć na sól nafte mydło jakieś ubrania dla dzieci
@joannapokorska5836
7 ай бұрын
To tak podobnie u nas tyle że moi przybyli z Siedleckiego z nad Wisły ale z powodu slabej klasy ziemi tyle że wyladowali na Warmii
@mariamagdziarczyk9095
7 ай бұрын
Witaj Reniu dzięki za wspomnienia mój tata był ur 1907r to pamiętał 1 i 2 wojnę światową a mama też była dużo młodsza bo ur 1922r i opowiadała jak 19 latka była wywieziona na roboty a jeszcze wcześniej kopala okopy to się w głowie nie mieści co oni przeszli ja jako dziecko też nie było rozkoszy było biednie ale chociaż spokojnie .Ja pamiętam jak się lampą naftową świeciło bo nie było prądu a zboże mielilam w zarnach co byly kamienie i kij i się obracalo rękami żeby mąki na kaszę umlec .Można by opowiadać całymi godzinami ale młodzi nie chcą słuchać .Pozdrawiam serdecznie życzę szczęśliwego Nowego roku
@kociinteres
7 ай бұрын
Według mnie młodzi chcą słuchać, ale przeszkadza wieczna narracja "bo co wy wiecie, my mieliśmy gorzej..., teraz to się robić nie chce, dawniej trzeba było to i to". To nie "wina" młodych, że mają lepsze czasy.
@ewakucybala5652
7 ай бұрын
Pani Reniu ,tylko rządzący wiedzą po co są wojny. My myslimy po ludzku, a rządzący ,pieniedzmi i wpływami 😢
@iwi5146
7 ай бұрын
😊
@nasturcja_1638
7 ай бұрын
Moi dziadkowie pod Wrocław przybyli z kieleckiego, też wybierali sobie dom
@adamtutaj1220
7 ай бұрын
❤😺❤
@ewajamrogowicz2963
7 ай бұрын
No niestety tak było ja muszę pani powiedzieć że mój wujek walczył z bandami UPA niestety zginął z ich rąk jest pochowany w zbiorowym grobie na cmentarzu w Zagórzu .
@edwardmroz8400
7 ай бұрын
Witam i pozdrawiam, Święta minęły a Pani z mężem nie pokazała żadnych fajnych i smacznych swojskich wyrobów jak zrobić.
@kobietazzachodu8037
7 ай бұрын
Jak wiadomo mężowi Byk poważnie połamał rękę i wszystkie prace nad wyrobami odwołaliśmy, nie jest to zależne od nas, filmów nie ustawiamy, są nagrywane spontanicznie i naturalnie, jeżeli tylko zdejmą gips i będzie możliwe wykonać własne wyroby to napewno odcinki będą, ale póki co niestety do 16stwgo stycznia ma gips a co dalej to się okaże szesnastwgo. Pozdrawiam serdecznie 😊😊😊
@user-ks1hp1cl4x
6 ай бұрын
Jeszcze była akcja Wisla
@zbigniewprostak9066
7 ай бұрын
54 .
@elzbietazaremba6171
7 ай бұрын
Reniu jesteś bardzo mądra kobietą pozdrawiam z wielką wiedzą takich osób jest mało z poszanowaniem do drugiego człowieka swoich bliskich bardzo śledzę Twoją stronę Kobietą Zachodu a jak odwiedziłaś moje kochane miasto Łomża to stałaś się bliska mojemu sercu pozdrawiam Cię Reniu i Twoją wspaniałą Rodzinkę
Пікірлер: 104