ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งว่าน.ส.นัยนา เพ็ญเจริญ อายุ 70 ปี อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 8 ถ.ประชาสิทธิ์ ต.ในเมือง อ.เมืองเพชรบูรณ์เคยเข้าเฝ้าฯพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารีใกล้ชิดเมื่อครั้งที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมปลอบขวัญทหารที่พตท.1617 ส่วนหน้า สนามบินหล่มสัก อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์ เมื่อวันที่ 19 ก.พ.2519 จึงเดินทางไปตรวจสอบพบน.ส.นัยนา เพ็ญเจริญ ซึ่งพิการทางร่างกายด้วยโรคโปลิโอ โดยน.ส.นัยนาเปิดเผยว่า ตนพิการเป็นโปลิโอตั้งแต่อายุ 5 ขวบเมื่อเรียนหนังสือจบชั้น ม.6 ไม่ได้ศึกษาต่อ ทั้งๆ ที่อยากจะเรียนแต่มีอุปสรรคที่ร่างกายไม่สมประกอบ ผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือหลายคนได้ช่วยฝากฝังทำงานเป็นลูกจ้างประจำของเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ ทำหน้าที่สารบรรณ ความฝันอันสูงสุดของตนเองในขณะนั้นคือการได้เข้าเฝ้าในหลวง แต่ด้วยสภาพความเป็นเป็นไปไม่ได้เลยที่คนอย่างตนเองจะมีโอกาสได้เข้าเฝ้า กระทั่งได้มีการเปิดรับสมัครลูกเสือชาวบ้านรุ่นที่ 1 ตนจึงรีบไปสมัครทันทีเพราะทราบดีว่าหากเป็นลูกเสือชาวบ้านมีความเป็นไปได้ที่จะได้มีโอกาสเข้าเฝ้า ถึงแม้จะมีความหวังเพียงน้อยนิดก็ตาม
กระทั่งวันที่ 19 ก.พ. 2519 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารีจะเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมปลอบขวัญทหารที่พตท.1617 ส่วนหน้า สนามบินหล่มสัก อ.หล่มสัก จ.เพชรบูรณ์ ตนจึงได้เข้าร่วมรับเสด็จกับคณะลูกเสือชาวบ้าน แต่กว่าจะเดินทางไปถึงสนามบินต้องเดินเท้าเข้าไปประมาณ 2 กิโล อีกทั้งต้องเดินให้เป็นแถวเป็นขบวน ตนเองซึ่งพิการจากโรคโปริโอเดินไม่ค่อยได้ ต้องใช้ไม้เท้าตลอดเวลา ทำให้ลำบากมาก แต่ตนก็ไม่ท้อกัดฟันเดินไปจนถึงสนามดิน ซึ่งปรากฏว่ามือที่ใช้ถือไม้เท้าพองและแตกจนเป็นแผลหลายแห่ง
เมื่อเครื่องบินลงจอดที่สนามบิน ทั้ง 3 พระองค์ เสด็จลงจากเครื่องบิน ตนพร้อมด้วยคณะลูกเสือชาวบ้าน รุ่นที่ 1 หรือรุ่นมหาราชของ จ.เพชรบูรณ์ พร้อมกันนั่งลงบนพื้นดินและได้ก้มลงกราบ ขณะนั้นสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ เสด็จฯมาประทับยืนอยู่ตรงหน้าของตน ทรงถามว่า "เป็นคนที่ไหน เป็นลูกเสือชาวบ้านมานานหรือยัง ร่างกายเป็นอะไร นี่ร่างกายไม่แข็งแรงยังเป็นลูกเสือชาวบ้าน มีความอดทนดีนะ ขอให้อดทนต่อไป" ซึ่งตนได้กราบทูลว่า เป็นชาวเพชรบูรณ์ เป็นลูกเสือชาวบ้านผ่านการฝึกอบรมมาเมื่อวันที่ 5 ธ.ค.2518 และป่วยเป็นโรคโปลิโอมาตั้งแต่อายุ 5 ขวบ
จากนั้นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯเข้ามาใกล้ ตนจึงก้มกราบไปที่พระบาทของพระองค์ ด้วยความปลาบปลื้มใจ ในหลวงทรงรับสั่งกับตนว่า คนไทยเป็นล้านๆ คน เขาลำบากมากกว่าเรามาก ขอให้มีจิตใจที่เข้มแข็ง อดทน และจงทำความดีตลอดไป และตรัสอยู่เป็นเวลานาน ถึงวันนี้ตนจำไม่ได้แล้วว่าตรัสอย่างไรบ้าง ในขณะนั้นพระองค์ตรัสกับตนเองนั้นเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวหยุดนิ่งไม่มีการเคลื่อนไหว มีความรู้สึกเย็นสบาย ไม่ร้อน ไม่เจ็บปวดมือแต่อย่างใด กระทั่งพระองค์เสด็จผ่านไปตนก็ได้ยืนขึ้นในขณะที่น้ำตาจากความปลาบปลื้มใจไหลออกมาตลอดเวลา
น.ส.นัยนาเปิดเผยต่อว่าหลังจากเข้าเฝ้าและรับเสด็จก็กลับมาทำงานได้ระยะหนึ่งพ่อก็ถึงแก่กรรม ตนจึงอาศัยอยู่กับแม่ 2 คน หลังพ่อตายไม่ได้ทิ้งทรัพย์สินอะไรไว้ให้ แม่จึงรวบรวมเงินที่ได้รับจากบำเหน็จตกทอดของพ่อได้จำนวนหนึ่งซื้อที่ดินและสร้างบ้านหลังเล็กๆ อยู่กัน 2 คนแม่ลูก โดยตนใช้เงินเดือนที่ได้รับเดือนละไม่กี่บาท เลี้ยงดูแม่ ไม่นานท่านได้เสียชีวิตลงอีกคน
"ช่วงนั้นรู้สึกว้าเหว่มาก คิดจะฆ่าตัวตายหลายครั้ง แต่เพื่อนฝูงคนที่เคารพนับถือช่วยปลอบใจและเป็นกำลังใจ โดยบอกว่าขอให้อดทน และสู้ต่อไป ไหนๆ ก็สู้มาแล้ว จึงอดทนและสู้มาจนถึงทุกวันนี้ โดยไม่ย่อท้อและหมดกำลังใจ อีกทั้งเมื่อนึกถึงพระราชดำรัสของพระองค์ ก็ทำให้มีจิตใจเข้มแข็ง อดทน และทำความดีต่อไปด้วยการช่วยเหลือ สงเคราะห์คนที่ยากจนกว่า ช่วยงานสังคมสงเคราะห์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นงานกาชาด งานบรรเทาสาธารณภัยของเทศบาล และตั้งใจทำงานในหน้าที่ให้ดีที่สุดตนเกษียณอายุราชการแล้วและได้เงินบำเหน็จมาจำนวนหนึ่ง ส่วนหนึ่งใช้หนี้ที่หยิบยืมมา และเหลือส่วนหนึ่งเก็บไว้เพื่อเลี้ยงดูตนเอง และเก็บไว้เพื่อยามเจ็บไข้ได้ป่วย และนำเงินจำนวนหนึ่งถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณที่พระองค์ท่านทรงมีต่อคนไทยทุกคนวันนี้ตนอาศัยอยู่ตามลำพัง ปัจจุบันร่างกายเคลื่อนไหวลำบากมากขึ้น เนื่องจากมีอายุมาก ร่างกายมีแต่อ่อนล้า เดินไม่ค่อยไหว เวลาไปไหนจะมีเพื่อนสมัยเรียนหนังสือมาด้วยกันคอยช่วยเหลือ ชีวิตลำบากเพราะอายุมากขึ้น แต่เมื่อทุกอย่างยังไม่จบก็ต้องสู้ต่อไป สู้อย่างอดทนและเข้มแข็ง ทุกวันก่อนนอนจะกราบพระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวง และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถทุกคืน หลังจากที่พระองค์เสด็จสวรรคตตนเองรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากและตั้งใจว่าจะเดินทางไปกราบพระบรมศพพระองค์ท่านให้ได้
Негізгі бет เปิดใจยายป่วยเป็นโปริโอจำพระราชดำรัสแม่นให้กำลังใจ "ขอให้อดทน"
No video
Пікірлер