Poruszyliście Państwo bliski temat mojemu sercu. Cierpię na otyłość, dopiero niedawno zaczęłam zdawać sobie sprawę z tego, że jem często gdy mam ochotę, a nie kiedy jestem fizycznie głodna. I tych razy pt. " mam ochotę " w moim życiu jest zdecydowanie za dużo. Jestem łasuchem na słodycze, ale nie tylko. Ze skokami wagi borykamy się od 9 roku życia. Pamiętam jak czekałam jako dziecko na powrót mamy z pracy. Pierwsze co robiłam to zaglądałam do torebki. Nauczyłam się, że codziennie dostaje słodycze ( był to wafelek teatralny. Tak, tak pamiętam dokładnie) Ależ ja byłam szczęśliwa wręcz w niebo wzięta, zakochana w teatralnym bez pamięci :p Teraz z perspektywy czasu jeśli uda mi się wrócić do wspomnień widzę jak ciężko jedliśmy wszyscy ( mama, ja, babcia, dziadek) ilości pożywienia też były spore. Moja mama okazuje mi uczucie poprzez jedzenie właśnie. Teraz jako osoba dorosła muszę pilnować siebie i stawiać mamie granice kiedy sugeruje mi, że mało zjadłam, a wcale tak nie jest ( np. 3 ziemniaki gotowane, 200 gr piersi z kurczaka i 2 ogórki kiszone) Na szczęście jak stawiam granice bez używania agresji i krzyków moja mama respektuje moje granice. Trochę męczy mnie powtarzanie, ale myślę, że to i tak dobrze, że w ogóle je akceptuje na ile jej osobowość pozwala. Kiedy miałam 19l bardzo dużo schudłam, czułam się atrakcyjna i dostawałam od sporej ilości osób uwagę i docenienie. To był najlepszy rok w moim życiu, byłam bardzo dumna z siebie. Zaś gdy się zakochałam i zostałam nagle z dnia na dzień porzucona zbuntowałam się i uznałam, że nie ma sensu trzymać wagi i zaczęłam jeść ponownie. Od tego czasu już nigdy nie zatrzymałem się, nie wróciłam do szczupłej sylwetki. I tak dziś wiem, że to jedzenie jest w moim życiu najważniejsze, daje mi złudne poczucie szczęścia i jednocześnie niestety prowadzi do " samozagłady " Próbuje się poukładać - chodzę na psychoterapię i powoli, już bez głodzenia ( też bywały takie okresy - np. jadłam tylko jogurt ) próbuję zdrowszego jedzenia w mniejszych ilościach. Mam wzloty i upadki - czyli czasami jem za mało, a czasami za dużo, jeszcze daleka droga przede mną. Ale są też te lepsze dni, ważne i o tym wspomnieć. Czasami złoszcze się jak bliższe mi osoby mówią mi ile mam jeść, ja nie widzę w tym troski, a ograniczanie mnie. Sama chce decydować ile zjem, dopiero wtedy czuje się wolna. Bardzo trudno przyjąć mi tę troskę moich bliskich, moja podświadomość mówi stop. Mam wrażenie, że im bliżej mnie ktoś chce być tym bardziej czuje się " osaczona " Temat jedzenia jest bardzo ważny, będę czekała na kontynuację wątku. Za wszystkich, którzy mają niezdrową relacje z jedzeniem trzymam kciuki żeby mieli siłę zmienić na zdrowszą. Jest ciężko, ale się da :) Myślę, że i zdrowie, samopoczucie i wygląd Nam podziekują pięknymi efektami. Ja w to chce po prostu wierzyć.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
dziękuję za podzielenie się swoją historią ! Trzymamy kciuki !
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
I słusznie 😊 Uwierz! Ja to zrobiłam ❤
@justynasieradzka3427
10 ай бұрын
Często językiem miłości rodziców jest właśnie jedzenie , ponieważ nie potrafią okazać inaczej troski niestety 😢
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
niestety tak jest
@monikaalleanza868
10 ай бұрын
Moi Rodzice, szczególnie Ojciec tylko tak miłość umieją przekazać. Dziękuję za utwierdzenie mnie w przekonaniu
@user-wr6bv9pc8k
2 ай бұрын
Dziękuję bardzo pożyteczne informacje 😊 pozdrawiam
@zdrowyDuch
10 ай бұрын
Pani dr nie przestaje nas zachwycać❤😍kochamy panią za te cudowne treści 🤓🎃
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
😊
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Dobrego słuchowiska! ❤
@Zmiana_Pogody
10 ай бұрын
11:59 - 2 kawałki sernika do kawy z przyjaciółką to nie jest kompulsywne jedzenie! 2 blachy sernika przez samotny weekend to bliżej problemu takich naprawdę zaburzonych osób (jak ja) 😅 jak dietetycy mówią o "2 kawałkach sernika z przyjaciółką", to zastanawiam się, czy naprawdę kumają skalę problemów swoich pacjentów 😳
@niebieskiptak4523
10 ай бұрын
Já tô widzę inaczej. Oczywiście jeśli porównamy dwa kawałki i dwie blachy to różnica jest ogromna. Tylko te dwa kawałki też mogą być problemem, jeśli spotkanie z przyjaciółką jest wymówka do zjedzenia sernika. To tak jak z piciem, idzie ktoś do pabu żeby się napić ale mówi, że idzie spotkać się ze znajomymi. Znam ludzi którzy codziennie chodzili do pabu przez wiele miesięcy. W domu sami nie pili, ale w pabie to już inna historia. Więc dla mnie tu chodzi o usprawiedliwianie swoich zachowań, że to tylko dwa kawałki, niż o same kawałki. Swoją drogą po 2 blachach sernika to bym chyba padła😊 😊😊
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Co masz na myśli? Rozwiniesz proszę? 😊 ja to widzę tak, że jeśli zjemy dwa kawałki sernika, nie będzie to związane z wyrzutami sumienia, kompulsywnym objadaniem się i w konsekwencji po raz kolejny w życiu błędnym kołem - nie ma sprawy. Jeśli sytuacja jest odwrotna - może byle kostka czekolady być wyzwalaczem tego błędnego koła. Owszem jako dietetyk mogę prawić ile kilokalorii ma sernik, zależy oczywiście jaki, kupiony, czy samodzielnie zrobiony. Jako psycholog jednak śmiało zadam pytanie - co to zmienia?
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
@@niebieskiptak4523zdecydowanie podpisałbym się pod tym porównaniem z alkoholem mimo, że jest brutalne. Istnieje różnica między wypiciem świadomie piwa na mieście i przerwaniem eskalacji a wypiciem 8 piw. Bo włącza się wtedy aspekt choćby psychologiczny - co mi to daje? Być może ucieczkę od problemów? Być może odcięcie się?
@Zmiana_Pogody
10 ай бұрын
@@bartosz_janiszewski Bardzo dziękuję za odpowiedź, już wyjaśniam: Mnie chodziło o to, że wg mojej perspektywy mało która osoba mająca poważny problem z otyłością ma problem ze zjedzeniem raptem DWÓCH kawałków sernika. Zazwyczaj - moim zdaniem - takie osoby mają problem ze zjedzeniem ze CZTERECH lub więcej kawałków sernika. Podając przykład dwóch kawałków na spotkaniu z przyjaciółką - a nie wspominając o czterech lub sześciu lub całym serniku przez samotny weekend - podświadomie kieruje się swoją wypowiedź do albo prawie zdrowych swoich pacjentów albo do bardzo zdrowiejących, albo aktualnie bardzo wkręconych w dietę, a pomija się takich, o których historie potem z rozpaczą opisują ludzie w komentarzach. Osób autentycznie zaburzonych. Serio przy całej sympatii do Was nie mogę sobie wyobrazić sytuacji, w której miałabym mieć jakikolwiek problem z 2 kawałkami sernika w kawiarni czy na spotkaniu, zaś z łatwością mogę sobie przypomnieć wiele sytuacji, w których samotnie zjadałam pół ciasta dziennie lub więcej. Wielokrotnie słyszałam fachowców podających takie nieadekwatne przykłady, stąd taka moja reakcja przy Waszym filmie. Zastanawiam się zawsze, czy to delikatność, czy właśnie niezrozumienie skali zaburzenia swoich klientów popycha do takich trochę oderwanych od życia przykładów. Mam wrażenie, że słysząc taki przykład osoba, która zjada nie 2 kawałki z przyjaciółką, tylko całą blaszkę samotnie myśli sobie: "ja już jestem przegrany/przegrana, bo moje problemy są znacznie większe od tych poruszanych w tym filmie". Stąd taka moja reakcja. Mam nadzieję, że nie uraziłam! To był spontaniczny feedback. ps. 2. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że są też osoby z innej strony spektrum, nie objadające się, tylko dla odmiany odmawiające sobie jedzenia i wówczas 2 kawałki sernika są dobrym przykładem, bo takie osoby mogą być przerażone, że zbyt dużo zjadły. Jeśli o tym był ten przykład, to serdecznie przepraszam za niezrozumienie. ps. 2. Pragnę dodać dla uspokojenia, że sama jestem i w terapii i pod opieką dietetyka, żeby ktoś się nie zmartwił o mnie :)
@sylwiamagdziak5884
10 ай бұрын
Chyba chodziło raczej o to, że jak jest poczucie winy i sobie odmawia przyjemności, więc nie zje drugiego kawałka. A nie o kompulsywne jedzenie. Ja to tak zrozumiałam. Faktycznie, jeden dodatkowy, jeśli ma się ochotę jest okej. Po co martyrologia w tym temacie „a, nie, nie, dziękuję, jestem na diecie”. Od czasu do czasu jest okej. Jedzenie odżywia, ale też można zjeść dla smaku. Mnie się to kojarzy z jedzeniem w proszku i suplami, wartości odżywcze tak, ale przyjemność z odczuwania smaków, konsystencji jedzenia żadna.
@dorotazabocka9567
10 ай бұрын
Świadomie zjadam 2 kawałki sernika😁🍰z przyjemnością i bez wyrzutów sumienia 😊 dziękuję
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Cudownie! ❤
@monika277
10 ай бұрын
Jestem głodna dalszych odcinków w temacie jedzenia😊
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
pięknie napisane - dziękuje
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Nowy odcinek będzie w styczniu, jak przystało na zmianę nawyków…;)
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
@@bartosz_janiszewskiJa je zmieniam na bieżąco lub planuję we wrześniu 😁 Od lat ❤
@pixi2209
10 ай бұрын
Bardzo dziękuję. Ważny, potrzebny temat, zwłaszcza kobietom odreagowującym emocje jedzeniem. 👍👏
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Dziękujemy
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Byłam i jestem zawsze zdrowa, jadałam i jadam bez godzin, bez ilości
@Dams_Kops
10 ай бұрын
Jedzenia to dla wielu z nas miłość i bezpieczeństwo. Bo matki przystawialy nas do piersi, kiedy nie mogły nas uspokoić. U mnie chęć podjadania zniknęła samoistnie po psychoterapii. A nawet przez minutę nie pracowaliśmy nad tym problemem. Uzdrowilem kawałki siebie, które były poturbowane. Polecam każdemu ten proces. :-)
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Cudowna refleksja. Nie kojarzymy z automatu jedzenia z niczym innym jak dostawcą energii. Prawda jest zgoła inna, a często problem leży zupełnie gdzie indziej. Zajadanie jest efektem, nie przyczyną ❤️
@Dams_Kops
10 ай бұрын
@@bartosz_janiszewski to prawda. Sam zacząłem się łapać na tym, ze jem, choc nie czuje głodu. Ale tak jest ze wszytskim, co robimy wbrew przeznaczeniu, czyli podejmujemy próbę wyregulowania emocji i napięć czyms z zewnątrz. Tak jest chociażby z seksem, który nie wynika z chęci pogłębiania realcji i więzi z drugą osoba. Seks bez jakiejkolwiek więzi to uprzedmiotowienie siebie i drugiej osoby. A nie nowoczesność, wyzwolenie i naturalne potrzeby. Warto mieć w sobie zgodę na widzenie siebie i świata takim, jakim jest naprawdę. Wtedy od razu widać, co wymaga uzdrowienia. No bo trudno uzdrowić cos, co wg nas działa... 🤫 Ale tylko dlatego, ze tak na ten temat fantazjujemy wbrew rzeczywistości. 🤫 😉 Miejcie odwagę i chęć do porzucania korzyści z dysfunkcji i bycia toksycznym, dla innych i siebie. Polecam. 🍀🤝🙃
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
o tak - ostatnio o tym mówiłam na warsztacie - jedzenie koi!
@hannazarowska5407
10 ай бұрын
Agnieszko Nadziejo! Cudownie, że poruszyliście temat relacji z jedzeniem, diet i odchudzania. Tak wiele dotyczących jedzenia komunikatów z dzieciństwa zapisanych w naszych głowach!😵💫. Cieszę się, że pomożecie nam zrozumieć ten temat i rozpocząć dobrą, zdrową i przyjemną😉 relację z jedzeniem🥰☕️🍓
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Dziękujemy za Feedback! Z mojej strony dołożę wszystkich starań! A na początku roku nasza druga rozmowa…😊❤
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
Też o tym pomyślałam 😊 Ja chcę mieć zawsze wybór co jem, co ćwiczę, co czytam, co oglądam, gdzie pracuję itd ☺️
@Magda-uv7le
10 ай бұрын
Miałam tak samo jak pacjentka opisana na końcu. Nigdy nie usłyszałam od mamy że mnie kocha ale jedzenie zawsze było najważniejsze u nas w domu.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
❤️
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
No właśnie, a czujesz, że to blokada nie do przejścia z tym wypowiedziem „kocham”? :)
@jacek75art
10 ай бұрын
...cdn mam nadzieję, bo temat wielopoziomowy jak lazania I o głodach, o tęsknotach, o przygladaniu się sobie, o uważności i pamiętaniu, o nadziei i jej lokowaniu i o patrzeniu i widzeniu i o nienazwanym tlącym się głęboko. Być bliżej siebie chcę...😊 Dziękuję bardzo.
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Nastąpi! Bardzo mnie cieszy, że i faceci zaczynaja się interesować tematem emocji, jedzenia i potrzeb 🤝
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
extra :) będziemy rozmawiać
@krystynabodziak3199
3 ай бұрын
Pani Doktor z przyjemnością słucham ten odcinek. W końcu znalazłam to czego tak długo szukam. Ja jednak nie mam problemu z otyłością, ale jem byle co, albo długo nic nie jem. Jestem taka byle jaka. Od wielu lat mam problemy jelitowe itp i wszystkiemu winne jest złe odżywianie. Jest to diagnoza lekarzy. W dzieciństwie żyłam w ogromnym leku i przemocy i mimo, ze było to dawno nie umie tego zmienić. Od wielu lat pracuje nad soba jako osoba wspoluzalezniona. Pani Doktor czy powinnam przepracować dzieciństwo? Jestem na emeryturze, ale co tam wiek. Prosze mi cos podpowiedzieć. Pozdrawiam Panią. Krystyna
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Od kiedy pamiętam, zawsze wszyscy się odchudzali a ja przez dekady poszukiwałam czegoś aby przytyć .
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
🌷
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Niestety społeczeństwo często skupia się tylko na jednej stronie medalu. Czasami słyszę „przytyć? Ale problem, rzeczywiście!” Prawda jest jednak nieco brutalniejsza. Są osoby, które marzą ( czasem jednocześnie boją się) o przytyciu ❤
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Co za wspaniałą audycja..dziękuję.. ..
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
❤️
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Bardzo, bardzo mi miło ❤
@justynaannarafalska2684
10 ай бұрын
Pani Agnioszko! dziękuję za ten webinar ,mam problem z jedzeniem od kilku lat, kilka diet i nic.każdy stres zajadam słodyczami, nie zdawalam sobie sprawy,że brak miłości do siebie ,ma na to taki wpływ. Pozdrawiam .
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Ma przeogromny wpływ! Kochajmy siebie, być może nie będziemy się wtedy karcić kompulsywnym objadaniem? Od czego zaczniesz Justyna? ❤😊
@justynaannarafalska2684
10 ай бұрын
@@bartosz_janiszewski właśnie za kilka tygodni kończę terapię, bardzo dużo spraw ujrzało świata dziennego, szczerze nie wiem od czego zacząć w samodzielnym kroczeniu przez codzienność, jestem na etapie z oswajaniem się na narazie z wew.dzieckiem,.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
cudnie ! cieszę się, że mogliśmy być wsparciem !
@orjoki8593
10 ай бұрын
"przestać się dopasowywać" otóż to😊.Takie zdanie zaczytane mi się przypomniało, odpowiedź na "życzliwy" komentarz -"ja nie mam problemu z moją wagą, to Ty masz problem z moją wagą"😉
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
😊
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Ważny komentarz! ❤
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Ulubione kiedyś zupy są też rzadkoscią.. na śniadanie bywa kromka wafla z masłem orzechowym,miodem i espresso.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
O tak
@kasia3820
10 ай бұрын
Najlepszy podcast o dietach, na które od teraz zacznę już mówić - relacja z jedzeniem. Bo to relacja ze sobą jak powiedzieliście. I schematy wyniesione z dzieciństwa są tutaj mega ważne. Na szczęście można je zmieniać. Całe życie... Ufff. ❤😍
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
dziękujemy !
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
No i to jest podbijający poziom dumy komentarz! ❤😆
@edytakalbulamiro1058
10 ай бұрын
Często mam wrażenie, że jedynym moim sensem w życiu jest jedzenie, że żyję, żeby jeść. Ta relacja jest u mnie bardzo silna i mniemam, że moje rodzeństwo i rodzice też tak mają. Zastanawiam się, gdzie w moim rodzie i jak taki sposób życia powstał. Bardzo mi bliski temat i dziękuję za to nagranie.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Zapraszamy
@bozenaz2386
10 ай бұрын
Ja natomiast ,jem żeby żyć
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Edyta! Jakieś refleksje po audycji? Pozdrawiam serdecznie! ❤
@justyska4920
10 ай бұрын
Codziennie staram się odkrywać to co przykrywam przez jedzenie. Jedzenie to tylko wierzchołek góry lodowej. Pod nią własnie chowa się pustka a z nią smutek,rozpacz,żal,złość,frustracja.....Bywa czasami bardzo ciężko się z tymi uczuciami skonfrontować,czasami się nie udaje. Ale dzisiaj zaczynam patrzeć na to z troską,a nie presją i nierealistycznymi oczekiwaniami względem siebie lub względem innych. Bardzo fajnie to wyjaśniacie. Od siebie dodam czyli od osoby,która permanentnie ucieka od siebie właśnie w jedzenie,że jednym z narzędzi samopomocy jest właśnie uważność z troską i wsparciem. Tulę siebie i wszystkich,którzy się z tym zmagają❤
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Uważność…słowo klucz! W jedzeniu uwazność także pełni szalenie istotną funkcję! Dzięki za tak fajną i szczerą refleksję ❤
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
Dzięki 🥰 Nawzajem 🌹 Zmagałam się z tym prawie 13 lat. Teraz, od 32 lat, już jestem właśnie bardzo uważna na sygnały płynące z ciała 😊
@asw3507
10 ай бұрын
Dziękuję za bardzo ciekawą i skłaniającą do refleksji rozmowę 🌻 Dzieci uczą sie przez zabawę, naśladowanie i eksperymentowanie. Ważne jest kształtowanie u dzieci dobrych wzorców żywieniowych i budowanie zdrowej relacji z jedzeniem od poczatku. Problemy pojawiają się tam, gdzie jedzenie staje się językiem miłości i/lub regulatorem emocji🤔
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Dokładnie tak
@MiSha-mn1qw
10 ай бұрын
Dla mnie jedzenie I relacja z nim to kwestia zdrowia,to wybór stylu życia w zdrowiu😊
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
I pięknie!
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
I to jest fajna motywacja ❤
@marlenadymowska4317
7 ай бұрын
Kolejny wazny odcinek. Od lat probuje zmienic schematy np babć przy rozdawaniu na prawo i lewo slodyczy. Po jakims czasie udało się , że zamiast ze slodyczami wita wnuka owocem (albo slodyczem i owocem co juz jest zmianą na +) ... Ale mam wrażenie ze wiele ludzi nie rozumie. Święta to bardzo pokazują. Ludzie życzą sobie zdrowia ,lecz o nie wcale nie dbają
@agnieszka.kozak.ak75
7 ай бұрын
Mocne
@agwoy
10 ай бұрын
Oj byłam tam :) Pomogła mi zmiana otoczenia na akceptujące i wyluzowane w kwestii odżywiania. Proces ten wyglądał tak, że przytyłam 6 kg i było mi z tym dobrze :) Niesamowite uczucie jeść i pić bez poczucia winy i lęku. Potem schudłam do starej wagi, ale dostałam w tamtym okresie dużo pozytywnych informacji zwrotnych od innych, widziałam, że mają totalnie w nosie ile ważę, że nie to jest ważne. Przecudowne uczucie ❤ Poczuć, że nie to jest ważne jak wyglądasz, ale jakim jesteś człowiekiem. Ps. Mam dziecko z ADHD, które mogłoby żyć samymi slodyczami i fast foodami. Nie wyobrażam sobie pozwolić mu jeść co chce(znowu), bo kończyłoby się to tym, że zjadłby ten sernik przed obiadem, a obiad olał 😊 U nas w domu stary dobry deser jest obowiązkowo po obiedzie, bo obiad jest z punktu widzenia mamy (mojego ;) ) ważny. Deser też jest ważny, ale nie dostarczy rosnącemu organizmowi tego czego on potrzebuje. We wszystkim musi być jakiś złoty środek :) Ale najpierw dajmy się dzieciom najeść przytulaniem, czasem dla nich i dobrym słowem 😊
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
i być ze sobą dobrze!
@majawisniewska
10 ай бұрын
Dziękuję, bardzo dobry film ❤️ ja zawsze byłam szczupła, obecnie mam stałą wagę, kocham siebie taką jaka jestem i jest ok. Natomiast z ćwiczeniami jest różnie, słomiany zapał, ale staram się spacerować ❤ i ruszać się i jest dobrze. To ja się dopieszczam wolę kupić krewetki i zjeść, lub sushi niż jeść coś co mi nie smakuje ❤
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
wielkie dzięki za komentarz! Ruch to nie tylko ćwiczenia, to może być także wspomniany spacer! :)
@justynasieradzka3427
10 ай бұрын
Jak cudowny temat, właśnie jestem wczoraj po objedzeniu się , chociaż obiecywałam sobie ze już nie ulegnę
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Rozmawiamy o tym też!
@justynasieradzka3427
10 ай бұрын
@@agnieszka.kozak.ak75 jestem już 2 lata w terapii, powoli tracę nadzieje ze te napady mogą sie skończyć 😧 czuje sie jak uzależniona
@aleksandramajsterek8727
10 ай бұрын
@@justynasieradzka3427a nauczyła się Pani puszczać te emocje kiedy przychodzi ochota jedzenia??😊
@justynasieradzka3427
10 ай бұрын
@@aleksandramajsterek8727 jak się najem, to wtedy emocje obchodzą, ale rano są wyrzuty i wtedy nie jem. Ja wogóle mam problem z puszczaniem emocji, bardzo chce wszystko kontrolować .
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
Też tak kiedyś miałam 😊
@renataklim7952
7 ай бұрын
Dziękuję 🌹🌿
@katarzynacierlica6696
10 ай бұрын
Super rozmowa ❤
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Bardzo, bardzo mi miło Kasia! Jakieś nowe refleksje dzięki tej rozmowie pojawiły się w Twojej relacji z jedzeniem? ☺️❤️
@elzbietaszulzuk
10 ай бұрын
Uff, dużo pracy w tym temacie😂, dziękuję
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Cieszę się że mogliśmy być inspiracją
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
To rzeczywiście może, ale nie musi być ciężka przeprawa. Trzymam mocno kciuki! ❤
@alicjapalaniuk2336
10 ай бұрын
Ja do czekolady podchodzę z miłością...bo ją po prostu kocham i w wieku 65 lat ważę 58 kg...przy w zasadzie zerowej aktywności fizycznej:Pozdrawiam serdecznie:)
@cezarmilo7038
10 ай бұрын
Super temat!!! Osobiscie jem prawie wszystko ale w oknie żywieniowym 8h. Okno daje mi energie w ciagu dnia ktorej potrzebuje w pracy i do treningów. Zastanawia mnie od dawien dawna dlaczego ludzie nie myślą o jedzeniu podczas jedzenia , rozmawiają i wpychają w siebie coś bez smakowania i kontroli ilosci wchlaniania. Inną sprawą jest to ,ze bardzo łatwo sie zadławić lub udusić takim gadułom . Jedzenie powinno byc gryzione a nie połykane w całości. Rzygac mi sie chce jak slysze na przerwie w pracy osoby co rozmawiaja z pełnymi gardlami 😢
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Tak bo chodzi o kontakt ze sobą także przez jedzenie
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Super, że kolejny facet myśli o jedzeniu w nieco innym aspekcie! Niestety mamy czasy pośpiechu, stresu, dopinania tematów - obrywa na tym każdy ważny element, od relacji z członkami rodziny po relację z jedzeniem. Zwolnijmy, celebrujmy, dajmy leptynie i grelinie pracować i informować nas o sytości czy głodzie. Pozdrawiam! 🫶
@Katarzyna_S_89
10 ай бұрын
super, dziękujemy - to bardzo ciekawy temat, również mam ten problem. Napełniam się faktycznie z powodu braku bliskości i przynależności. Nie dlatego, że faktycznie potrzebuję tego pokarmu. Z jednej strony jest to napełnianie z drugiej wyrzuty sumienia po każdym nadprogramowym posiłku. Błędne koło - tak od zawsze.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Warto się tym zająć
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Zmiana zaczyna się od autorefleksji, a ta z kolei ewidentnie bije w tym komentarzu…❤
@annenglish2851
10 ай бұрын
Mam nadzieję że to tylko pierwsza Wasza rozmowa w tym temacie 💚💚 serdecznie dziękuję, bardzo wazny dla mnie temat, całe niemal życie na jakieś diecie....
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
cieszy nas to, że to co mówimy jest przyjmowane z taką radością kolejna rozmowa już w styczniu :)
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
A styczniowa podobno ma być jeszcze lepsza! ❤😀
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
Muszę się nauczyć mówić w ten sposób 😊 "Powiedziałeś szalenie ważną rzecz"👍 i zwracać na to większą uwagę. Bo to bardzo ułatwia i umila dyskusję ❤ Ważne jest też zdanie, niby oczywiste, a jednak pomijane! A powinno wisieć w kuchni i być wyszyte na każdym obrusie 😊 "Dieta to karmienie siebie" 🥰 "Dieta ma nas odżywiać, karmić i wzmacniać" ❤ I najlepiej bawić. Dodawać energii do życia i do działania 💃
@agnieszka.kozak.ak75
9 ай бұрын
😊
@iwonaradymska9209
10 ай бұрын
Bardzo wartościowa rozmowa👏👏👏
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Dziękujemy
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
❤❤
@kicikici5
10 ай бұрын
Bardzo ciekawy temat jedzonka,dziękuję :)
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Dziękuję
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Słodyczy nie lubiłam i tak byłam wychowana,ze były one na święta .teraz też nie piekłam też i dla swoich dzieci.
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Ogólnie rzecz biorąc byłam wychowana na mięsie .. i to często surowym . 😅 Np .kanapka z tatarem
@AB-yw5zr
10 ай бұрын
Dobry wieczór 😊
@magdalabenz7544
10 ай бұрын
Super temat, dziękuję 💝
@vp2220
10 ай бұрын
Moja nastoletnia córka jest uzależniona od jedzenia, głównie słodyczy. Przez kilka lat próbowaliśmy jej pomóc, szukaliśmy ratunku u psychologów i psychodietetyków. Sama uczęszczałam do psychologów, żeby jej pomóc i niestety nie znaleźliśmy rozwiązania. Córka ma teraz 13 lat i waży 90kg. Zajada każdy stres i każde emocje i dobre o złe. Kochamy ją ponad życie i zrobiliśmy dla niej wszystko.
@karobeeornot
10 ай бұрын
Możliwe, że powiem coś oczywistego, ale znalezienie pasji, która pochłania bez reszty, bo sprawia przyjemność, tak że czas przemija nawet nie wiadomo kiedy - stan flow - może być nadzieją. Pilnowanie aby ta czynność była wykonywana codziennie jak mycie zębów - staje się rytuałem - ma działanie terapeutyczne. Polecam (oprócz powyższego kanału) książkę np. "The power of Habit. Why we do what we do and how to change". Oprócz tego medytacja, terapia poznawczo-behawioralna (nauka nowych nawyków), może obóz młodzieżowy dietetyczny - aby przerwać tą pętlę nawykową. Jeszcze technika mindfulnes - jak już coś jemy to powoli, spokojnie, delektowanie się, opisywanie tego co się czuje, jaka jest struktura, smak itd. Przygotowywanie dań o większej trudności, ciast, deserów - zajmują czas, wymagają dokładności i uważności, przynajmniej u mnie sprawiają, że jem coś z większym... pietyzmem, mniejsze kęsy, wolniej. Trzymam bardzo mocno kciuki!!!
@pixi2209
10 ай бұрын
Być może nie trafiliście z psychologiem /psychoterapeutą. Są rzeczywiście przeróżni. Podobnie jak lekarze, fryzjerzy, czy krawcowe. Jednemu ktoś podpasuje, innemu nie. Trafić dobrego i empatycznego terapeutę, to sztuka i szczęście. Wam może wydaje się, że nic więcej nie można zrobić. Ale to kwestia osób na których trafiliście. Być może kanał, czy kurs "Emocji się nie je" pomoże? A może ograniczenie córce frustracji?
@sabinagatti7978
10 ай бұрын
@@pixi2209 👌👌💕
@wisienkanatorcie6612
10 ай бұрын
Co Pani czuła będąc w ciąży z córką? Jak Pani reagowała na emocje w ciąży? Czy uspokajała Pani/ regulowała emocje niemowlęcia karmieniem? Może tu tkwi jakaś podpowiedź.
@Zmiana_Pogody
10 ай бұрын
@@pixi2209bardzo słuszna porada! ja mam 46 lat, na terapiach rôżnych (odpłatnych) jestem od 28 roku życia i dopiero 3 lata temu w końcu trafiłam i na odpowiednią metodę (dialektyczno-behawioralna), jak i na terapeutę.
@monika49781
10 ай бұрын
youniversity - Pani Agnieszko serial, którego jest Pani autorem jest kapitalny ! Wiem, że to nie jest klasyczna forma terapii, ale bardzo ją przypomina, aż chce się oglądać kolejny i kolejny odcinek :) Pani swoją osobą tworzy cały klimat, w polaczeniu z przekazem. Ci, ktorzy odnajdują się w treściach jakie są poruszane w odcinkach po obejrzeniu na pewno czuli się zachwyceni. Dziś zabiorę się do obejrzenia nowego wykładu na KZitem. A Pani życzę dużo zdrowia, życia z małą iloscią trosk, życia o jakim Pani marzy. My - odbiorcy - zwolennicy chcemy być z Panią w kontakcie jak najdłużej i po cichu liczymy, że Pani też. Trochę się wytłumaczę, pisząc w moim odczuciu tak odważnie biorę pod uwagę fakt, że kocha Pani swoją pracę, w tym i towarzyszenie innym w odnajdowaniu siebie :) Posyłam ciepłe pozdrowienia w ten chłodny poranek.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
ja uwielbiam jak piszecie komentarze bo to oznacza, że moja praca ma sens i spotykam się z żywym człowiekiem - dziękuję :)
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
Jak ładnie napisałaś to, co ja czuję za każdym razem, gdy oglądam, słucham, a nawet czekam na nowy odcinek np po kliknięciu napisu: premiera. "Powiadom mnie o rozpoczęciu" 🥰
@joaanari8147
10 ай бұрын
Wspaniała rozmowa, dziękuję bardzo! Wszędzie w około jest tyle ludzi, nastolatków z tym problemem, tak jakby oni za tym murem obronnym ( swoją otyłością) cichuko w środku wołali o pomoc. Tak bardzo chciałabym pomóc, ale nie wiem jak?????! Rozmowy, gotowanie zdrowych potraw, aktywne spędzanie wspólnego czasu , nic nie pomaga w takich sytuacjach. Co robić? Ja sama jem co chcę i słucham co mówi moje ciało i czego momentalnie potrzebuje, to mi daje zadowolenie i zdrowie w moim życiu. Tą filozofię żywienie staram się przekazywać mojej trójce dzieci, narazie z dobrym oddźwiękiem. Pozdrawiam serdecznie.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
rozmowa o emocjach? przed czym się chowają? wsparcie? zapraszam tutaj: agnieszkakozak.pl/produkt/nastolatek-potrzebuje-wsparcia/
@Magda_wolna_od_mysli
10 ай бұрын
Dziękuję ❤
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Ja również za poświęcony czas! Jakieś nowe refleksje dzięki tej audycji? 😊❤
@Magda_wolna_od_mysli
10 ай бұрын
@@bartosz_janiszewski nowe dla mnie nie bo jestem w tym procesie ale bardzo zgodne ze mną♥️. 25 lat tkwienia w zaburzeniach odżywiania i dążeniu do perfekcji uważam za zakonczone sukcesem bynajmniej w kwestii relacji z jedzeniem.Obserwuje ludzi i widzę jak się szarpią ze sobą, boli mnie to i bardzo współczuję. Pobycie z emocjami zwłaszcza trudnymi daje ogromne wyzwolenie z jakichkolwiek kompulsji. To cudowne, że powstają takie materiały! Będę udostępniała dalej bo jeśli to ma pomóc choć jednej osobie to już wielki sukces. Nie zapychajmy dziur emocjonalnych jedzeniem. Bądźmy blisko siebie samych i wsłuchujmy się we własne potrzeby. Pozdrawiam i serdecznie dziękuję za pracę jaką Państwo wykonują! 😊
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
dziękujemy zatem za podzielenie się tym, że trafiamy w punkt :)
@marzenapindel847
10 ай бұрын
Pani Agnieszko ja lubię jak tylko pani mówi 🥰
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Dziękuję Zrobię coś co sama mówię 😊
@Wolny_singiel
10 ай бұрын
mega super materiał🤗 Zawsze jak jadłem duzo, bo lubię sobie duzo zjeść, to dostawałem opinię że ,,żrę" albo inne niewybredne uwago typu ze dlaczego to a nie co innego wybieram ktore słyszałem ze strony rodzicow albo brata. Albo uwagi że nie je sie dls przyjemności tylko dla zaspokojenia potrzeby fizjologicznej. I to glupie powiedzenie że nie żyje się żeby jesć ale je się żeby żyć🙄🤦 Dziś nie pozwalam na to i staram sie reagować stsnowczo nazywajac tskie zschowanie nieodpowiednim, niekulturalnym. To ile jemy, co jemy i kiedy jemy jest naszym wyborem i nikomu nic do tego. Bardzo mnie zaintrygowało to stwierdzenie że nasza relacja z jedzeniem i zajadanie się jest spowodowane tym jaką mamy relacje z innymi, z samymi sobą.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
😊👋
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
A ja się mega super cieszę, że kolejny facet głośno pisze o swoich emocjach i relacjach z jedzeniem, cudownie! 🤝
@elzbietaszulzuk
10 ай бұрын
Ooo, to coś dla mnie, nie ogarniam tej relacji dziękuję i czekam cierpliwie ❤❤❤
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Jakieś refleksje po audycji? Pozdrawiam serdecznie! ❤
@magorzataja
10 ай бұрын
Jesz czyli napelniasz się brakami, a podświadomie masz w głowie "Nie zasłużyłam, muszę to spalić" czyli oddać to, co przyjęłam.
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
I takich „nie zasłużyłam” wymierzamy w siebie na pęczki. Pytanie skąd ten wewnętrzny krytyk się wziął? ;)
@magorzataja
10 ай бұрын
@@bartosz_janiszewski Można głębiej sięgnąć, pochylic sie w strone naszego rodu. Czas wojenny również na nas odciska piętno. Brak żywności, ilość osób które mogą zjeść bardziej syty posiłek gdyż pracują fizycznie oraz reszta domowników "zbędnych", którzy nie zasłużyli, którzy nie potrzebują tyle posiłku. Może dlatego też często najadamy się na zapas. Dlaczego? Może żywności zabraknac, może jest za dużo domowników i nie będzie czym podzielić. Nawet nie zdajemy sobie często z tego sprawy jak i na nas wpływają traumy rodowe. Patrząc również na Totalna Biologię, cialo przybiera gdy jest w walce, musi być większy od przeciwnika by wygrać. Dlatego często np kobiety po ciąży przybierają, gdyż podświadomie chronią swoje dziecko. Mozemy wtedy podświadomie tyć nawet nie przyjmując przy tym za dużej ilości pożywienia. Odwracając natomiast sytuację, gdy osoba jest w ucieczce(cialo musi być lekkie, zwinne by uciec od zagrożenia), może dużo jeść i cialo nie przybiera, wręcz jest wychudzone. Potrzeba naprawdę dużej świadomości by zmienić kody rodowe, kody z dzieciństwa. Dlatego warto słuchać tak wartościowych rozmów. Panie Bartku, bardzo dziękuję, kłaniam się i czekam na kolejne ciekawe rozmowy🌹.
@lilianazegadowicz7866
10 ай бұрын
Bardzo ciekawy temat. Dziękuję ❤
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Pozdrawiamy
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Dziękujemy Liliana! Jakieś nowe refleksje w Twoim życiu w związku z jedzeniem się pojawiły? 😊❤
@esteragasowska191
10 ай бұрын
Jedzenie jest w naszej głowie a nasza głowa jest w jelitach. Mając na myśli,że to co myślimy w naszej głowie przekłada się bezpośrednio na nasze jelita. Mogę zjeść codziennie kilogram samej sałaty,wmawiając sobie,że to dla mojego zdrowia,ale czy na pewno? Czy rezygnując drastycznie z potrzebnych nam składników rzeczywiście sprawiamy,że nasze ciało będzie zdrowe? Jestem na restrykcyjnej diecie 5 lat- nie dlatego,że odchudzam się,ale za pomocą jedzenia leczę jelita i alergie skórna. Rezultaty są wspaniałe, nie jem leków,nie choruję, odporność poprawiła się w 90%. Natomiast po tych kilku latach i tak uważam,że kluczowe tutaj jest moje nastawienie oraz moje wewnętrzne blokady a nie jedzenie, jako materia.
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Bardzo, bardzo ciekawe podejście, które rzeczywiście uwzględnia zupełnie inną motywację. Zdradzisz jak się na co dzień odżywiasz? 😉
@esteragasowska191
10 ай бұрын
Przypuszczam, że skoro "siedzisz" w tematyce żywienia,to zgodzisz się ze mną, że nie sposób odpowiedzieć na Twoje pytanie w jednym komentarzu:) jest to tak wielowymiarowe, że potrzebna byłaby dłuższa rozmowa;) Chciałabym jednak napisać kilka kluczowych DLA MNIE wniosków- obserwacji,do których doszłam po tych 5 latach. 1. Jeśli masz dobrą relację z samym sobą,masz dobrą relację z jedzeniem. 2. Odżywanie się nie dotyczy tylko jedzenia - obejmuje wszystko to,czym karmimy się w życiu i z czym mamy styczność bezpośrednio lub pośrednio. 3. Jedzenie nie może być numerem jeden w naszym życiu - wiele osób traktuje jedzenie niczym bożyszcze,a przecież to tylko jeden element z wielu. A jeśli jest na szczycie piramidy,to kosztem czego lub kogo? 4. Dla mnie odżywanie się to bezterminowy proces: Bezterminowy - bo pięć lat temu podjęłam decyzję,że chce zmienić swoje życie,żyć zdrowo i nie będzie to trwać tydzień,miesiąc czy kilka lat,ale do końca mojego życia i że nie chce już powrotu do dawnych nawyków. Proces- bo jest to cały czas droga ,pełna zakrętów, ścieżek. Pojawiają się nowe wnioski, przemyślenia. Nic nie jest stale,ciągle ulega zmianom. Przez te lata popełniłam wiele błędów żywieniowych,ale przede wszystkim staram się obserwować siebie i to,co mi służy,a potem modyfikować kwestie, które tego wymagają. 5. Dieta powinna być urozmaicona,ciekawa, przyjemna,dająca nam radość,energię do życia - nie może być zakazem i karą. 6. Moje przejście na dietę spowodowało efekt domina- zaczęło się od jedzenia a potem kolejno zaczęły się zmieniać warstwa po warstwie inne obszary mojego życia. Dziś dużo czasu poświęcam na poznawanie siebie, rozwijanie, słuchanie mądrych ludzi, dbanie o tych ,których kocham. Uczę się odpoczywać,dobrze spać i szukać jak najwięcej momentów w ciągu dnia na regenerację głowy;))) zmieniłam pracę i ułożyłam ją całkowicie pod siebie 💪💪💪 7. Odpowiadając na Twoje pytanie w jaki sposób się teraz odżywiam (bo tak jak napisałam wcześniej,popełniłam kilka błędów żywieniowych),staram się jeść prosto i dbać o to w jaki sposób jem. Przygotowuje sobie posiłki w większości na ciepło,staram się jeść na spokojnie,skupiać tylko na tym,o ile to możliwe. Jem dużo tłustych ryb, mięso,warzywa,nasiona,kaszę,duzo zup. Jeśli mam ochotę na słodkie to jem owoce. Piję mleka wegańskie oraz jem mąki wszystkie te, które nie są ze zboża. Kocham olej z czarnuszki oraz zioła, które można zaparzyć, kiedy spada odporność😊 Nie jem glutenu i nabiału, produktów z wysoką zawartością histaminy. Unikam białego cukru. Największe efekty zauważyłam dopiero po całkowitym odstawieniu nabiału,bo początkowo bawiłam się w jakieś cuda typu bez laktozy. Coraz mniej jem produktów z kukurydzy, niestety nie służy mi 😢
@user-vh6pr1ck1d
10 ай бұрын
❤❤❤
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Nie umiem okazywać emocji i prawie nigdy się nie uśmiecham .zdjęć tez w zasadzie nie robię .
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Warto to zmienić
@martali6071
10 ай бұрын
czekam na kolejną rozmowę .
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
super
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Być może będzie jeszcze ciekawsza! ❤
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Czasami sama kawa sniadanie ok.poludnia.
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Mam dzisiaj 74 lata i jedyne co jadam też rzadko ale to ja tak sobie ułożyłam, że sporadycznie jadam ziemniaki i chleb
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Piękny wiek, dużo dużo zdrówka!❤
@sandramaksymilla66
10 ай бұрын
Myślę, że ze co do dwóch kawałków sernika to nie jest tylko kwestia potrzeby spalania. Ale jest też tak, że nie zjem dwóch kawałków sernika, bo w oczach innych może to wyglądać "niegrzecznie", no bo przecież inni wzięli tylko jeden, a ja jestem zachłanna i wzięłam dwa... Mówię o tym, bo nie raz usłyszałam uwagę, że jak tak w ogóle mogę sobie dokładać, przecież to "nieładne"... Może warto zwrócić na to uwagę także z tej strony 😉
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Tylko czy ta zachłanność to fakt? Czy mamy niewspierające otoczenie, które w nas wtłacza takie trudne emocje? ❤
@sandramaksymilla66
10 ай бұрын
@@bartosz_janiszewski właśnie chodzi mi o to, że to stereotyp, że jak zjesz więcej to się krzywo na ciebie patrzą.
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
Oj tak 😊 Też wiecznie słyszałam, że "nie wolno prosić o coś, bo to nie ładnie", "trzeba brać na końcu ", "być skromną i grzeczną " itd ☺️
@magdamak5940
10 ай бұрын
Kilkanaście lat temu mialam 20 kg nadwagi i żylam z tym jakos, mimo niezadowolenia z ciala i siebie wtedy nie mialam zaburzen odzywiania i takiego sfiksiwania na ciele jak mam teraz.Dodam ,ż mam 20 kg mniej a dalej siebie nie akceptuje, mam nawet gorszy problem z jedzeniem i postrzeganiem siebie niz kiedyś.W dodatku caly czas jestem gruba dla siebie , czy wtedy czy teraz.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Myślę że warto skorzystać z pomocy osoby takiej jak Bartek
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Być może tu wcale nie chodzi o wagę? ❤
@user-ou3xt3ix1e
10 ай бұрын
Dziękuję za tę rozmowę. Proszę o poruszenie tematu jak wspierać otyłego partnera. (Zastanawia się nawet nad operacją żołądka wiec to poważna otyłość). Jest mądrym, dobrym człowiekiem, w szczęśliwym zwiazku i spełnia się w pracy. Powtarzam mu że go kocham. Temat diety wciąż się pojawia ze wzgledu na zdrowie a nie estetykę i oczekiwania otoczenia. Ja nie naciskam. Nie liczę tego co na talerzu:) Ale nie wiem co robić. Wiem, ze nawet niewinne slowa mogą mieć moc. Jak być wsparciem a nie obciążeniem. Nikt o tym nie mówi. Jak pomóc partnerowi wyjść z otyłości. Mój partner jest pod opieką psychodietetyka. Będę bardzo wdzięczna za odcinek na ten temat. Ewa
@orjoki8593
10 ай бұрын
może odpowiedź na pytanie dlaczego mam wyjść z otyłości pomoże, często właśnie to pytanie "dlaczego?" pomaga w życiu. Tomasz Sekielski zdecydował się na zmianę( waga bliska 200 kg), bo zrozumiał, że jak złamie nogę, to będzie obciążeniem dla żony, która poniesie odpowiedzialność za jego wybory, totalnie bezradny, bez tej wizji tak na to nie patrzył.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
może warto jego zapytać jakie zachowanie i słowa będą dla niego wsparciem?
@user-ou3xt3ix1e
10 ай бұрын
@@orjoki8593 Dziękuję za odpowiedź:). On próbuje różnych metod. Bardziej chodzi mi o to jak wspierać. Wiemy już żeby nie mówić osobie w depresji - uśmiechnij się ale wciąż nikt nie mówi o wspieraniu osób otyłych. Opieka lekarska pozostawia wiele do życzenia. Sama szukam rozmów i podcastów, porad psychologów.
@user-ou3xt3ix1e
10 ай бұрын
@@agnieszka.kozak.ak75 pytałam:) i jakoś daję radę ale potrzebuję fachowych porad jak wspierać. Jak być oparciem a nie wpędzać w poczucie winy albo kompleksy. Myślę że taki odcinek byłby ważny dla wielu osób.Dziękuję Ewa
@orjoki8593
10 ай бұрын
@@user-ou3xt3ix1e wspierać właśnie to "dlaczego" jako naturalną motywację do zmiany. Mi się wydaje, że pani już wspiera swoją obecnością po prostu i absolutnie nie jest obciążeniem, to mnie w pani wypowiedzi uderzyło bardzo, ta obawa.
@user-zx2sp7od8n
10 ай бұрын
❤
@annakukla3598
10 ай бұрын
Nigdy się nie odchudzałam i nie byłam na żadnej diecie tak jestem vege to jedyny mój dobry wybór 💪
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Pozostaje mi jedynie pogratulować wolności od obsesyjnego myślenia na temat odchudzania 😊 vege mogło, ale nie musiało do tego doprowadzić. Mam sporo pacjentek weganek, których relacja z jedzeniem jest ekhm…nienajlepsza ❤
@aleksandramajsterek8727
10 ай бұрын
Człowiek nie potrzebuje warzyw a mieso ,jaja .Pozdrawiam
@annakukla3598
10 ай бұрын
@@aleksandramajsterek8727 nie wiem czego potrzebuje człowiek ale wiem jakie potrzeby mam ja 😊 i to mnie służy jest dobre dla mojego zdrowia 😊 mam książkowe wyniki badań czuje się bardzo dobrze 👍 mając 52 lata ! Pozdrawiam,serdecznie 🙂
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
@@annakukla3598Super 🥰 Gratuluję 👍 Również nie jem mięsa od 32 lat i jestem całkowicie zdrowa i sprawna mając 57 lat 😊
@joannabaranska-filipek2335
9 ай бұрын
@@aleksandramajsterek8727Warto zajrzeć do fizjologii organizmu 😊
@martapierewicz5277
10 ай бұрын
BRACIA RODZEŃ!!!
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Tzn? 😉
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
ale że my czy że podobnie mówimy do tego co oni propagują? :)
@martapierewicz5277
10 ай бұрын
Bracia rodzeń czyli lekarze wyprowadzający ludzi z otyłości( między innymi ) nie bagatelizują psychicznych uwarunkowań, pokazują że istnieje uzależnienie od jedzenia a właściwie uzależnienie od węglowodanów. Polecam ich kanał na KZitem . A zwłaszcza ich wywiady z lekarzem prof Robertem Lustigiem.Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za to co Pani robi.
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Z pewnością mój image może być podobny, co do tego nie mam wątpliwości😀❤
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Warzywa z namiastką mięsa. Jajecznica z .warzywem i bez pieczywa . Bywam głodna nocą więc wstaje i zjadam jabłko
@cezarmilo7038
10 ай бұрын
Moim zdaniem ludzie zbytnio skupiaja sie na tym kim są zamiast czym są. Cielesnie poczucie siebie najpierw -pozniej umyslowe(ideologiczne).
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Podobnie jak żółte sery
@sabinagatti7978
10 ай бұрын
👌👌❤❤❤❤❤
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
❤️
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
🎉❤
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Pizza sporadycznie ...
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Wiecie jak czuje się mała dziewczynka przeraźliwie chuda .. później nastolatka a następnie kobieta dalej chuda az do 59-tki
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Czy lubię siebie? Nie 😢...nie ☹️
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
❤️
@monikaalleanza868
10 ай бұрын
Rzeczywiście mi " narąbano" w glowie
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
A może czas to odczarować? 😊
@joannaporwo5853
10 ай бұрын
Nie lubię krewetek i jedzenie ich nie jest dla mnie przyjemnością. To dla mnie kara
@bartosz_janiszewski
10 ай бұрын
Ale dlaczego miałabyś w ogóle jeść krewetki Joanna? 😉❤️
@jolantabora5950
8 ай бұрын
Nie lubię sernika
@MrSurfbaar
10 ай бұрын
Jako dziecko byłam namawiana do jedzenia jako niejadek
@annaszafran4617
10 ай бұрын
Niejadek to okropna naklejka...sama taką nosiłam. Nikt nie przypuszczał że nie toleruję laktozy...(50 lat temu). Bito mnie w przedszkolu, wymiotowałam. Trauma na wiele lat.
@agnieszka.kozak.ak75
10 ай бұрын
Smutno mi jak to czytam
@annaszafran4617
10 ай бұрын
@@agnieszka.kozak.ak75 dziękuję. To długa historia, która potem miała kontynuację na innych płaszczyznach. Pozdrawiam.🌷
Пікірлер: 239