Şiir: Taha Semih Yıldız
Ses: Ben
SENDEN SAKLADIKLARIM
Senden sakladıklarım bir söğüt
biz o söğüdün gölgesinde
oturmuşuz
bir söğüt senden sakladıklarım
gözlerin, bir güz rüzgârı
omzuma düşürüyor bir bir
yaprakları
pekişiyor bendeki yük
su, buharı tanır; gözlerin, harı
Senden sakladıklarım bir göknar
biz o göknarın gölgesinde
oturmuşuz
çömelişini izliyorum, bağdaş kurmanı
kalbime bir bozkır genişliğinde yayılırken
bu kadar yavaş bu kadar yayan değildin
o çiçek, bu bitki, şu orman
kokunu binbir bahçeye yorsun
bir nehir geçecek şimdi yamacımdan
çünkü saçlarını çözüyorsun
Senden sakladıklarım bir ağaç
günden güne boy atıyor
bana ince ellerinle
bir dilim ekmek uzatıyorsun
bal arıyorum, kaymak...
gözüm sana ilişiyor
tenin kaymak, tenin bal
tabak tabak
şimdi yanımda yöremdesin
ama yarın gezince koyak koyak
yankılayınca ayak sesini çatak,
bin aslanı peşine takınca sen...
bıraktığın her iz aslında tuzak!
eğilip su içiyorsun gözlerimden
ama bir kez olsun
benim suyumda yansımıyorsun
Senden sakladıklarım bir çınar
cümlelerim çıkmaz sokak,
sözlerim örtülü
yüzünde bin dönümlük güzellik var
ama sallasam hangi ağacı
bir tutam dut düşüyor,
bin tutam acı.
Негізгі бет Su buharı tanır, gözlerin hârı.
Пікірлер: 2