Takie wiązanki i nie tylko takie, ale w ogóle wiązanki najbardziej lubię grać z tzw. czapy, bez jakiegoś z góry założonego planu. Po prostu, biorę akordeon i gram wyciągając z zakamarków pamięci różne perełeczki. Tak było i z tą wiązanką. Owszem, żeby to się jakoś poskładało i zabrzmiało muszą to być utwory bardzo ograne, mówią tak po klezmersku. Muszą siedzieć w paluszkach, bo wtedy nie skupiam się na poprawności i jej niuansach, bo ona niejako już jest przez lata wypracowana - ale na emocjach, ekspresji , klimacie......Jakiż to luzik, jakaż przyjemność, jak lekko się gra, można by rzec - prawie sam akordeon gra a muzyka płynie. Oczywiście są jakieś byki, wahnięcia, omsknięcia po klawiszach....ale myślę że do wybaczenia. Wybaczcie więc i słuchajcie ile tylko chcecie, ale tyle byście chcieli wrócić na mój kanał, bo bez Was drodzy słuchacze ......owszem granie cieszy, ale to radość taka niepełna. Zapraszam.....
P.S
Ja tytuły znam a Wy ? Dawajcie.....
Негізгі бет Wiązanka Francuska
Пікірлер: 75