Róże rzeczy można dostać w prezencie, ale dom? Jedynym warunkiem jest to, że Wiktor Szczęsny w ciągu roku napisze powieść. Dobry układ? Być może, ale zaczynają się dziać rzeczy niesamowite oraz nieprawdopodobne, coś nagle spadnie z żyrandola, a nocą w oknie dachowym pojawią się dziecięce ręce. Sen, jawa, majaki? Nieszczęsny Szczęsny ma przed sobą długą drogę, bo może się okazać, że bezwiednie stał się pionkiem na szachownicy, a każdy jego ruch jest obserwowany...
Pojechaliśmy z Krzysztofem Zajasem do książkowego Podborza, gdzie porozmawialiśmy o „Tańcu piżmowych szczurów”, duchach i zwidach. Będzie staw, będzie siekiera, będzie koniec Zajasa.
Materiał powstał przy płatnej współpracy z Wydawnictwem Harde.
Негізгі бет Wierzę w duchy Krzysztof Zajas o „Tańcu piżmowych szczurów"
Пікірлер