Sam tytuł książki stał się symbolem pokolenia powstańców styczniowych, którzy po powstaniu styczniowym musieli odnajdywać się w nowej, dla nich nieprzyjaznej rzeczywistości. Tyle mówi szkoła i kanoniczne odczytanie. Ja nie byłbym sobą, gdybym skupił się na tej obiegowej opinii i wziąłem na serio na warsztat tekst Sygietyńskiego. Załogowski to jest idealny antybohater, człowiek bez właściwości, który po wielu perypetiach kończy jako alfons własnej córki. Opowieść jego życia traktowana jest jako symbol upadku, ale by upaść, przynajmniej moim zdaniem, trzeba przynajmniej stać wyprostowanym, bądź znajdować się wyżej w hierarchii społecznej. Porządki po powstaniu podmyły starą strukturę i Załogowski nie miał żadnej wartości, czy kapitału w postaci umiejętności, które pozwoliłyby mu się odnaleźć w nowych realiach. Jego wyobrażenie świata, naiwność, nieustanne konfabulowanie i późne refleksje utopione w alkoholowych odmętach tylko pokazują, że nigdy nie był w stanie spojrzeć prawdzie w oczy. Był chochołem, Wyspiańskiego, który ślepo poszedł do powstania, ale chyba sam do końca nie rozumiał o co walczy. Załogowski to symbol ciekawy również i dzisiaj, człowiek, który "wie lepiej", nie zapytany "podzieli się swoją opinią", bardzo często powoływał się będzie na "zdrowy rozsądek", a w większości wypadków pod tymi hasłami kryje się zwykły lęk przed światem i brak odwagi, czy nawet chęci, by zrozumieć otaczające go przemiany. Tym jest dla mnie Załogowski. Dziękuję za uwagę.
pozdrawiam
Jacek Kafel
Негізгі бет Wysadzony z siodła Antoni Sygietyński
Пікірлер: 2