«Παιδί χαμένο στο λιμάνι, ποιος μάς εζήλεψε καημός. Βγήκε η αγάπη μας σεργιάνι, πριν τη χτυπήσει κεραυνός». Δεν μοιάζει καθόλου με τα «Φανταρίστικα» του Λουκιανού Κηλαηδόνη, ήταν όμως φαντάροι οι νεαροί που τό'γραψαν. 24 ετών ο στιχουργός, μονάχα 20 ο συνθέτης. Ήταν καλοκαίρι του 1965 και με τον Νότη Μαυρουδή κάναμε την θητεία μας στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδος, εκεί στην Κατεχάκη. Τού Νότη ήταν λοιπόν η ιδέα, ή η παραγγελία αν θέλετε, να γράψω αυτούς τους στίχους μια μέρα που κάναμε την βάρδια μας κλεισμένοι σε ένα διώροφο κτήριο του Σταθμού, δυο βήματα απ'το φυλάκιο, στο ύψος της στάσης Μάστορα. Εκείνη την εποχή η ΛΥΡΑ και το Νέο Κύμα του Αλέκου Πατσιφά είχαν βάλει στο πρόγραμμα έναν μεγάλο δίσκο με την Σούλα Μπιρμπίλη σε τραγούδια του Γιάννη Σπανού και του Νότη Μαυρουδή. Ο ίδιος ο Γιάννης θα την συνόδευε στο πιάνο, ο Νότης στην κιθάρα. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στην αγορά το 1966.
Негізгі бет Παιδί χαμένο
No video
Пікірлер: 11