A obra que está nas túas mans quedou, por forza, inconclusa. Un día do mes de setembro de 2018 Xan Cejudo abandonounos para sempre. Deixaba tras de si unha serie de cadernos manuscritos nos que, co esforzo, dolor e ilusión, fue reconstruíndo a súa vida ata onde puido. Por iso este libro é como é: unha colección de escenas, de pensamentos y de impresións. Xan víase a si mesmo, a soas, contemplando escenas da súa propia vida nun cine a escuras. Pola pantalla verás que van pasando escenas da súa infancia na Coruña, do amor polo cine ou pola música. De súpeto aparece él mesmo, contando o que aniña na súa mente. E entón, tal e como é a memoria, aparece a confusión e esváese a forma. Para nós acéndense as luces do cine. E él xa non está.
Tan peculiar é XAN CEJUDO (1947-2018) que naceu dúas veces. Unha, na Coruña. A outra, en Palencia, con cinco anos: sobreviviu ao atropelo dun condutor descoidado. Aquela convalecencia abriulle as portas da lectura infatigable, e grazas ao cinema atopou resgardo baixo a tormenta tediosa do franquismo. Na película 'Os 400 golpes' atisbó a profundidade do traballo interpretativo. Estudou Maxisterio e foi mestre, actor, director e autor de teatro. Comezou nos anos 60 no Grupo de Teatro O Facho, e dende entón sempre permaneceu vencellado ao teatro galego no Centro Dramático Galego ou no Teatro Circo. A súa concepción da arte como ferramenta de intervención social e a súa rebeldía contra a censura fixeron del un dos piares sobre os que se apoiou o xurdimento do teatro galego contemporáneo. Recibiu premios como o María Casares ao mellor actor en 2006 ou ao mellor actor secundario en 2008 polo seu papel en 'Noite de Reis, ou o que queirades', dirixido por Quico Cadaval. No ano 2011 recibe o Premio de Honra Marisa Soto da Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG). No el audiovisual traballou en series da TVG como 'Pratos combinados', 'Mareas vivas' o 'Rías Baixas'. Tamén fixo episódicos para 'El comisario', 'Policías', 'Periodistas' ou 'Cuéntame'. En cine: 'Morrer no mar', de Alfredo Rabuñal; 'Como', de X. Zapata; 'O río ten mans', de Beatriz del Monte; 'Matachín', de Jorge Coira ou 'Quen a ferro mata', de Paco Plaza.
Негізгі бет #TallerDeLaMemoria
Пікірлер